ερυθρολευκο μετεριζι

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1967

2012-02-12T00:05:00.000+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΗΡΑΚΛΗΣ 6-0

Με τέσσερα γκολ του Γιώργου Σιδέρη, ένα του Παύλου Βασιλείου και ένα του Γρηγόρη Αγανιάν.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1984

2012-02-12T00:01:00.003+02:00

ΕΘΝΙΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1-2

Σκοράρει ο Νίκος Αναστόπουλος.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΟΥΡΟΛΟ

2012-02-11T19:50:00.001+02:00

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ROBERTO MUROLO

LUNA ROSSA

Vaco distrattamente abbandunato,
l'uocchie sotto 'o cappiello annascunnute,
mane int'a sacca e bavero aizato,
vaco fiscann'a 'e stelle ca so' asciute.
E 'a luna rossa me parla 'e te...
Io le domando si aspiette a me
e me risponne: "si 'o vvuò sapè...
cca nun ce sta nisciuna!"
E io chiammo 'o nomme pe te vedè,
ma tutt'a gente ca parla 'e te
risponne: "è tarde, che vvuò sapè!?
Cca nun ce sta nisciuna!"
Luna rossa... chi me sarrà sincera?
Luna rossa... se n'è gghiuta ll'ata sera senza me vedè!
E io dico ancora ca aspetta a me
fore 'o balcone stanotte 'e tre
e prega 'e sante pe me vedè
...ma nun ce sta nisciuna!
E io chiammo 'o nomme pe te vedè
ma tutta 'a gente ca parla 'e te
risponne: "è tarde, che vvuò sapè!?
Cca nun ce sta nisciuna!"
E 'a luna rossa me parla 'e te...
io le domando si aspiette a me
e me risponne: "si 'o vvuò sapè...
cca nun ce sta nisciuna!"
Cca nun ce sta nisciuna!
Cca nun ce sta nisciuna!

Στίχοι: Vincenzo de Crescenzo.
Μουσική: Antonio Vian.
Τραγούδι του 1950.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ - ΛΕΕΙ

2012-02-11T18:51:00.004+02:00

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που εκτός από τον υπουργό προσποιείται και τον συνταγματολόγο, είπε στις 18.42΄:

Το νομοσχέδιο για το μνημόνιο είναι κατεπείγον, διότι είναι υπαρξιακό.

ΤΑ ΔΥΟ ΓΕΛΟΙΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

2012-02-11T12:17:00.004+02:00

ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ

2012-02-11T12:09:00.003+02:00

σήμερα

χτες

ΜΙΛΑΕΙ Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

2012-02-11T01:52:00.004+02:00

Ιδού τί είπε ο θρυλικός Γιώργος Σιδέρης στη συνέντευξή του στο κανάλι της NOVA:

Για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και τις πρώτες επαφές με τη στρογγυλή θεά

Έμενα σε μία γειτονιά στον Απόλλωνα, Απόλλων Ρέντη λέγεται, είναι δίπλα αυτό. Βέβαια οι δυσκολίες ήταν φοβερές γιατί μετά τον πόλεμο όλα ήταν κατεστραμμένα. Εγώ δεν είχα ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή. Υπήρχαν διάφοροι άλλοι από την γειτονιά, ταλέντα όπως ο Σωτήρης Γκαβέζος, ο οποίος ήταν γειτονάκι μου κι έπαιζε στον Ολυμπιακό. Ξαφνικά κάποια στιγμή συζητώντας μαζί τους, μεταξύ σοβαρού κι αστείου του λέω κοίταξε, αρχίζω κι εγώ και γίνομαι ποδοσφαιριστής, γιατί δεν έχω δουλειές.
Είχα κάνει από μικρή ηλικία ό,τι δουλειά υπήρχε, πάρα πολλές δουλειές. Θα πρέπει ώρες να κάθομαι να σας λέω τί δουλειές έχω κάνει για την επιβίωση. Γιατί ο πατέρας μου ήταν μανάβης και είχε τη σούστα του και είχε μια γαϊδουρίτσα, τη Μάρω, η οποία έκανε τον Κίτσο, έναν γάιδαρο, και από κει πίναμε και γαλατάκι κι έτσι γίναμε πολύ δυνατοί και σώσαμε και τη γειτονιά εκεί στον Απόλλωνα που είχαν όλοι κοκκύτη, τα παιδιά ήταν άρρωστα. Το γάλα από το γαϊδούρι είναι δυναμωτικό εκ φύσεως σαν να έχει και ζάχαρη μέσα.
Τέλος πάντων, ξαφνικά μπήκα εκεί μέσα στη γειτονιά στις αλάνες και έπαιζα ποδόσφαιρο, ώσπου ξαφνικά μια μέρα, ήταν κάποιος από την ομάδα του Απόλλωνα της γειτονιάς, κάποιος είχε αρρωστήσει και παίζαμε σε ένα γήπεδο που είχαμε κάπου εκεί στο ποτάμι στον Κηφισό, και μου λέει έλα να παίξεις. Λέω δεν έχω ούτε παπούτσια, μου δώσανε κάτι αρβύλες που υπήρχαν εκεί. Αλλά ήμουν τόσο γρήγορος και δυνατός και κατά σύμπτωση ήταν στο γήπεδο κάτι κυνηγοί ταλέντων που παρακολουθούσαν κι ήταν κι ο αδερφός μου, ο συγχωρεμένος ο Φώτακας, με έναν φίλο του εκεί και λέει "αυτός που τρέχει έτσι ποιός είναι;" Εγώ εν τω μεταξύ με την ταχύτητα και με την δύναμη που είχα σε όποιον έπεφτα επάνω, τον χτύπαγα, βρισκόταν κάτω χτυπημένος και λέει "κάπου τον ξέρω αυτόν" και του απαντάει "είναι το αδερφάκι μου" κι έτσι ξαφνικά έδειξε ενδιαφέρον. Από τα οχτώ αδέρφια που ήμασταν οι τέσσερις ήταν ποδοσφαιριστές και παίζαμε όλοι στον Ατρόμητο Καμινίων.

Για το παρατσούκλι του, το Φώτακας

Εμείς ήμασταν μια οικογένεια με εφτά αγόρια κι ένα κορίτσι. Ο μεγαλύτερος ήταν ο Φώτακας ο οποίος ήταν κι αυτός ποδοσφαιριστής κι έπαιζε στους Φιλάθλους του Πειραιά παλιά και είχε ένα χόμπι. Έδερνε τους διαιτητές! Δεν είχε αφήσει διαιτητή. Φίλος του συγχωρεμένου του Μουράτη κι όλων των παλιών παικτών. Όταν πέθανε όλοι οι παλιοί ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού ήταν στην κηδεία του. Ήταν ένας ωραίος τύπος, υπερβολικός, αλλά ωραίος τύπος και δεν ξέρανε εμένα.
Εμένα όταν άρχισα και παρουσιάστηκα άρχισαν κι έλεγαν πως είναι το αδερφάκι του Φώτακα, το Φωτακάκι. Ο Γιαννούκος ήταν ένας σέντερ μπακ, με δοκιμάσανε στον Ατρόμητο πιτσιρίκο χωρίς να με ξέρει κι επειδή ήμουν γρήγορος εγώ και του έκανα διάφορα, αλλά ήμουν και θρασύς, γιατί το ποδόσφαιρο θέλει θράσος, δηλαδή θράσος με την καλή έννοια. Θέλει θάρρος και να κόβει το μυαλό σου. Άρχισα λοιπόν και του έκανα ντρίπλες και τον ενοχλούσε και μου λέει "για πρόσεχε" και του λέω "άντε ρε" και άρχισα και τον έβριζα και με πήρε στο κυνήγι. Εγώ ήμουν μια σταλιά, με κυνηγούσε στο γήπεδο, εγώ να τρέχω να σωθώ... Μιλάμε τον Γιαννούκο τον βάζανε στο κλουβί για να παίξει. Οπότε ακούω μια φωνή απ' έξω να του λέει: "Γιάννη, Γιάννη", κοιτάει αυτός, είχε και κάτι μαλλιά που πετάγανε σαν τον Ζαζά και του λέει: "Είναι το αδερφάκι μου...". "Πες μου το" μου λέει "ρε τσόγλανε είσαι του Φώτακα αδερφός, τη γλίτωσες, θα σε έτρωγα ζωντανό;"!
Εκεί στον Ατρόμητο που έπαιζα είχαμε μια ομάδα, που μόλις παίζαμε με τον Ολυμπιακό, εξαφανιζόντουσαν όλοι οι Ολυμπιακοί. Ερχόντουσαν 300 από τα Καμίνια και καταλαβαίνεις ήταν καλά παιδιά όλοι από εκεί πέρα. Κι έτσι έμεινε το Φώτακας. Σε όλους τους παίκτες μένουν αυτά τα πράγματα, εγώ ούτε που το κατάλαβα, αλλά άμα το αρχίσει ένας σού μένει μετά.

Για τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα

Ξεκίνησα σαν χαφ να παίζω περίπου στο κέντρο και, επειδή η ομάδα του Απόλλωνα που είχα υπογράψει δελτίο, ήθελε να με δώσει στον Ολυμπιακό, ενώ εγώ δεν ήθελα να πάω στον Ολυμπιακό, γιατί δεν ήμουν έτοιμος. Έτσι πήγα στον Ατρόμητο. Έμεινα έναν χρόνο εκτός, με έβαζε στη β' ομάδα κι έπαιζα σε παιχνίδια που δεν είχαν βαθμολογικό ενδιαφέρον. Κι έτσι πέρασε ο χρόνος, με έδωσε η ομάδα με κάτι ανταλλαγές παιχτών και βρέθηκα στην πρώτη ομάδα του Ατρομήτου, στον οποίο η εξέλιξη ήταν μεγάλη, παρότι ήταν δύσκολη εποχή, γιατί όλοι ήμασταν αυτοδίδαχτοι. Δεν ήταν η Ελλάδα εκείνη την εποχή να έχει η ομάδα γήπεδο ή ζεστό νερό ή όλα αυτά που έχουν σήμερα. Πολύ σκληρά τα πράγματα.

Για το πως θα περιέγραφε το στιλ παιχνιδιού του

Θα σας πω κάτι, εγώ έπαιζα ένα στιλ, στις εφόδους όταν έκανα όπως είναι αυτός της Μπαρτσελόνα, ο Μέσι, ο οποίος κάνει κάθετες εφορμήσεις. Τον βλέπεις μπαίνει μέσα, παρότι είναι κοντός και μπαίνει μέσα και τρυπάει τις άμυνες. Εγώ είχα την ταχύτητα τα πρώτα τριάντα-σαράντα μέτρα και δε με έφτανε σπρίντερ που έκανε τα 100 μέτρα σε 11 δευτερόλεπτα. Από εκεί και πέρα βέβαια ήμουνα κοντός με πολύ βάρος, χοντρά κόκαλα, περίπου 82 κιλά και δε φοβόμουνα γιατί είχα ξεκινήσει από σκληρές συνθήκες από μικρός και δυνάμωσα. Δεκατριών-δεκατεσσάρων ετών είχα γίνει σαν παλαιστής, έγινα αθλητής από σύμπτωση. Είχε ο αδερφός μου ένα μανάβικο στη Σωκράτους, απέναντι από τα δικαστήρια στην Ομόνοια και εγώ με ένα καρότσι στην παλιά λαχαναγορά των Αθηνών στον Κεραμεικό, ανέβαζα δύο τρεις τόνους και τους πήγαινα από εκεί στην Ομόνοια. Κι εκεί τράβηξα επί δύο χρόνια και από εκεί έγινα αθλητής, δυνάμωσα και δεκατεσσάρων ετών ήμουν σαν πυγμάχος, σαν παλαιστής κι από εκεί είχα τη δύναμη αυτή που πήρα. Κι έτσι κατάφερα να μην έχω ψυχολογικά προβλήματα, να φοβάμαι μη χτυπήσω. Βέβαια χτύπησα πάρα πολλές φορές γιατί πολλές φορές πέφτεις κι ανάλογα το σώμα σου πώς πέφτει επάνω, κι αν είναι κι ο άλλος σε καλύτερη θέση και να σου φύγει και το πόδι και να σου φύγει και το χέρι.

Ο Στέλιος Σεραφείδης λέει για τον Σιδέρη

Ο Σιδέρης ήταν από τους ποδοσφαιριστές τους δυναμικούς, καλός παίκτης, καλός σέντερ φορ, καλός χαρακτήρας. Έχω και μια ανάμνηση πικρή βέβαια. Στο παιχνίδι μέσα, ήταν και η αιτία που βγήκα από την ομάδα. Όταν κερδίσαμε στο Καραϊσκάκη μέσα με 3-2, με τον Παπαϊωάννου προπονητή, με έσπρωχνε, με κλώτσαγε και κάποια στιγμή του είπα "τί κάνεις;" κι ο διαιτητής με έβγαλε έξω και παίξαμε με δέκα παίκτες με τον Παπαϊωάννου τερματοφύλακα και κερδίσαμε ένα παιχνίδι 3-2 μεσ' το Καραϊσκάκη. Καλός χαρακτήρας, δυναμικός παίκτης, από τους παίκτες που αφήσανε το στίγμα τους.

Ο Νίκος Γιούτσος λέει για τον Σιδέρη

Με τους αντίπαλους αμυντικούς τη μία έπαιζε ξύλο, την άλλη όχι, έτσι γίνεται στο παιχνίδι. Έχει παίξει και ξύλο έχει φάει και ξύλο όπως όλοι μας, η εποχή αυτή ήταν πιο σκληρή. Μέσα στο γήπεδο παίζαμε ξύλο, στην εξέδρα δε γινόταν τίποτα.

Ο Χρήστος Ζαντέρογλου λέει για τον Σιδέρη

Είχε πολύ μεγάλο τσαμπουκά και πολύ μεγάλη δύναμη. Τον έχω παίξει και σαν αντίπαλος, δεν παιζότανε. Ήταν ειλικρινά πολύ δυνατός ποδοσφαιριστής, έβαζε τα πάντα, το σώμα του το κεφάλι του, τα πόδια του, δεν υπολόγιζε τίποτα.

Για το γεγονός ότι ποτέ του δεν αποβλήθηκε παρά το ότι έπαιζε με τόση δύναμη

Τραυμάτισα πάρα πολλούς, βέβαια χωρίς να το θέλω. Διότι ποτέ δε σκέφτηκα ότι πρέπει να χτυπήσω, είναι ανανδρία να χτυπάς κάποιον. Αλλά ο φανατισμός κάποια στιγμή ερχόταν και σε μας, κι αυτό είναι κακό γιατί αν η διαπαιδαγώγηση των αθλητών δεν είναι σωστή και δεν σεβόμαστε και τους αντιπάλους...

Για το βήμα από τον Ατρόμητο Πειραιώς στην Εθνική Ελλάδος

Από τον Ατρόμητο με κάλεσαν και στην Εθνική ομάδα. Έγινε ξαφνικά και κατά σύμπτωση, ήμουν και τραυματισμένος. Είχα κάτι σαν κάταγμα στο δεξί μου πόδι και έπαιξα στο παιχνίδι. Παίξαμε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας κι έπαιζε κι ένας μπακ αριστερός αντίπαλος κι εμένα με βάλανε έξω δεξιά. Πρώτο ημίχρονο έπαιζα όλο δεξιά να φύγω, αλλά ήταν ένα θηρίο ο Μαρς, αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας, και δεν μπορούσα. Κάποια στιγμή του κάνω πως θα φύγω δεξιά και φεύγω αριστερά και βρήκα το αδύνατο σημείο του. Το ποδόσφαιρο είναι να κόβει και το μυαλό σου για να μπορείς και να εξελιχθείς. Κι έτσι στο δεύτερο έγινε η ιστορία πολύ καλή, βέβαια τελείωσε 1-1 το παιχνίδι εκείνο. Αλλά άρχισαν οι μεγάλες ομάδες μετά να δούμε ποιός θα μας πάρει.

Ο Ανδρέας Παπαεμανουήλ λέει για τον Σιδέρη

Έκανα προπονήσεις στον Παναθηναϊκό μαζί με τον Γιώργο Σιδέρη, εκείνος τελικά ήταν στον Ατρόμητο Πειραιά, τον πήγανε στον Ολυμπιακό κι εγώ έμεινα στον Παναθηναϊκό. Με το Σιδέρη καθόμαστε μαζί, κι αυτός έμενε στο Ρέντη στην ίδια γειτονιά και να σου πω κι ένα ωραίο μια χρονιά μας είχανε καλέσει μαζί στην Εθνική νέων στο γήπεδο της Προοδευτικής του Κορυδαλλού. Στην προεθνική νέων μας καλέσανε και μας αποκλείσανε και τους δύο. Δεν πήραν κανέναν. Μετά συνεχίσαμε, κάναμε προπόνηση στον Παναθηναϊκό κι οι δύο, αυτός πήγε στον Ολυμπιακό, τον έδωσε δηλαδή ο Ατρόμητος Πειραιά στον Ολυμπιακό κι εγώ έμεινα στον Παναθηναϊκό.

Για το ειδύλλιο με τον Παναθηναϊκό και τον φίλο του τον Παπαεμμανουήλ

Εγώ ήμουν φίλος από πολύ μικροί με τον Ανδρέα Παπαεμμανουήλ, ο οποίος έπαιζε στον Πειραϊκό, πήγε στον Παναθηναϊκό και ξαφνικά ήθελα κι εγώ να πάω στον Παναθηναϊκό, γιατί έπαιζα στον Ατρόμητο και ήμουν και κόντρα στον Ολυμπιακό γιατί παίζαμε τα τοπικά πρωταθλήματα τότε κι επειδή δε μπορούσαμε κανένας τότε να κερδίσει τον Ολυμπιακό τά 'χαμε όλοι εναντίον του.

Ο Μίμης Δομάζος λέει για τον Σιδέρη

Ο Σιδέρης έκανε και προπόνηση στον Παναθηναϊκό τότε, είχε έρθει στον Παναθηναϊκό, ήταν να έρθει στον Παναθηναϊκό.

Για την μοίρα που έφερε εκείνον στον Ολυμπιακό και τον Δομάζο στον Παναθηναϊκό

Εγώ ξαφνικά, δείχνει το ενδιαφέρον του ο Ολυμπιακός και βρίσκομαι στον Ολυμπιακό κυρίως εξαιτίας του Σάββα Θεοδωρίδη ο οποίος είχε καταλάβει ότι αν πήγαινα στον Παναθηναϊκό θα γινότανε ζημιά και δώσανε τότε πέντε παίκτες στον Ατρόμητο και αναγκάστηκα και πήγα, γιατί είχαμε έναν πρόεδρο, τον Σκορδίλη, ο οποίος ήταν και κουμπάρος του Ανδριανόπουλου, κι έτσι βρέθηκα στον Ολυμπιακό, ήταν η μοίρα φτιαγμένη, γιατί ο Δομάζος εκείνη την εποχή ήθελε να πάει στον Ολυμπιακό, εγώ ήθελα να πάω στον Παναθηναϊκό και το τυχερό ήταν να βρεθούμε κόντρα. Είναι και ατυχία να έχεις αντίπαλο τον Δομάζο. Παίζαμε στην Εθνική Νέων και μετά στην Εθνική ομάδα μαζί. Αν έχεις παίκτες σαν κι αυτόν καταλαβαίνεις είναι πολύ εύκολο αντί να βγάζεις δέκα γκολ, να βγάζεις άλλα είκοσι, γιατί σ' τα στρώνει και παίζει μεγάλο ρόλο τί έχεις.

Ο Μίμης Δομάζος λέει για τον Σιδέρη

Είχαν πει τότε στον Γιώργο Σιδέρη ότι αν είχες τον Δομάζο να σου πετάει τη μπάλα μόνο με κομπιούτερ θα μπορούσαμε να βρούμε τα γκολ που θα είχε βάλει ο Γιώργος. Θα χάναμε τον αριθμό.

Ο Ηλίας Ρωσίδης για τον Σιδέρη

Η εποχή τότε η δική μας πιστεύω ότι ήταν η χρυσή εποχή, γιατί ο Ολυμπιακός είχε μεγάλους παίκτες στην ομάδα του και διακρίσεις και με ξένες ομάδες σε φιλικά παιχνίδια, και κατακτούσε το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο. Εγώ συγκεκριμένα έπαιξα δέκα χρόνια και με τον Γιώργο Σιδέρη βέβαια, με τον Υφαντή, με πολλά άλλα ιερά τέρατα του ελληνικού ποδοσφαίρου, τον Σάββα τον Θεοδωρίδη, τον Κοτρίδη, τον Μπέμπη, τον Δαρίβα, δηλαδή τώρα όποιοι τα ακούνε τα ονόματα αυτά, θα θυμούνται και θα τους πιάνουν ρίγη συγκινήσεως.

Για το πως δεν είχε σκεφτεί να πάει στον Ολυμπιακό αλλά και για την αγάπη του στον Ολυμπιακό

Σκεφτόσουν τότε, ότι αν πας σε αυτή τη μεγάλη ομάδα, επειδή είχε μεγάλους παίχτες λες "θα παίξω;" γιατί ήταν και πρόβλημα δεν ήταν σίγουρο ότι μπορείς να φτάσεις στο σημείο ότι μπορείς να πιάσεις τον Ολυμπιακό τότε, δεν ήταν εύκολα τα πράγματα και υπήρχε ένα ρίσκο και πολλοί απέφευγαν να πάνε. Τέλος πάντων, όλα τυχερά ήταν, μας πήραν, πήγαμε με το καλό, τα δώσαμε όλα και έχω την ικανοποίηση ότι έδωσα ό,τι είχα για αυτή την ομάδα. Γιατί έχω μια μεγάλη αδυναμία για τον Πειραιά, για τον κόσμο του Ολυμπιακού και στο κάτω κάτω με έχει βοηθήσει πολύ στη ζωή μου. Κι αυτό δεν το ξεχνάω.

Ο Ηλίας Ρωσίδης για τον Σιδέρη

Ο Γιώργος ο Σιδέρης ήταν ο στράικερ που χρειάζεται μια ομάδα, τον φουνταριστό σέντερ φορ, γιατί εμείς παίζαμε επιθετικό ποδόσφαιρο τότε. Παίζαμε με πέντε κυνηγούς. Δεν παίζαμε με έναν κυνηγό και όλοι στην άμυνα και αν μπει κανένα γκολ, μπήκε. Παίζαμε πέντε κυνηγοί με τα εξτρέμ. Αυτοί που μένανε πίσω ήταν ο ένας στόπερ κι ο ένας χαφ. Τα μπακ όλοι αυτοδίδαχτοι κάναμε τις προπονήσεις μόνοι μας και οι προπονητές μας λέγανε μπράβο αυτό κι αυτό. Και την δεκαετία του πενήντα ο Ολυμπιακός πήρε 16 τίτλους.

Για το πέρασμα από τη μεγάλη ομάδα του Ολυμπιακού στην κυριαρχία του Παναθηναϊκού και τον Μπούκοβι

Εγώ βέβαια, όταν πήγα στον Ολυμπιακό, είχα την ατυχία να είναι στα τελευταία του ο Μπέμπης, ένας τεράστιος παίκτης ο οποίος, περίπου Δομάζος κι αυτός του Ολυμπιακού, γέρασε κι εκείνη όλη η μεγάλη ομάδα έφυγε και για τέσσερα πέντε χρόνια μας βγήκε το λάδι, επειδή ο Παναθηναϊκός είχε φτιάξει την ομάδα τη μεγάλη που ήταν θρυλική ομάδα εκτός από μένα και τον Παπαϊωάννου. Ευτυχώς μετά ήρθε ο Μπούκοβι το 65-66, ήρθε ο Γιούτσος τεράστιος παίκτης, με τον Μποτίνο, άλλος φοβερός παίκτης και δυνάμωσε η ομάδα και ισορροπήσαμε λιγάκι.

Ο Μίμης Δομάζος για τον Σιδέρη

Ό,τι και να πω για τον Γιώργο θα είναι λίγο. Ο Γιώργος είναι πολύ καλό παιδί και ήταν ένας από τους μεγαλύτερους σέντερ φορ που έχει βγάλει η Ελλάδα. Αλλά είναι και άνθρωπος. Αυτό τα λέει όλα. Ήταν δυνατός, ήταν γρήγορος και ήταν και γκολτζής. Τί άλλο θέλεις από έναν σέντερ φορ. Να βάζει γκολ. Αυτή ήταν η δουλειά του και αυτή έκανε.

Για τις μάχες του με τον Παναθηναϊκό

Εγώ νομίζω πως τα σημερινά τα παιδιά, οι ποδοσφαιριστές είναι πιο καλοί από μας, είναι πιο συγκρατημένοι. Μη λέμε τώρα, επειδή έχουν ξεχαστεί, τί έχουμε κάνει και τί δεν έχουμε κάνει. Να λέμε και τα άσχημα που υπήρχαν, γιατί μας φανατίζανε. Εγώ όταν έπαιζα με τον Παναθηναϊκό πριν τον αγώνα από την πλύση εγκεφάλου που γινόταν να μαλλιά μου είχαν γίνει σαν πρόκες. Κι όποιον έβλεπα μπροστά μου... Με φανατίζανε. Κυκλοφορούσα στον Πειραιά μια εβδομάδα πριν και όπου πήγαινα "Πρόσεχε την Κυριακή, αυτό, εκείνο, το άλλο..." σε φτιάχνανε. Δηλαδή ήταν φυσιολογικό.

Ο Νίκος Γιούτσος για τον Σιδέρη

Για τον Γιώργο έχω πολλά να θυμηθώ. Πάρα πολλά. Μεταξύ αυτών ένα ματς που είχαμε παίξει στον Παναθηναϊκό και είχε πεθάνει και η μάνα του και είχε παίξει στο παιχνίδι και αυτό μου έμεινε. Δηλαδή είχε τη θέληση για να κερδίσει η ομάδα του και έπαιξε και δεν το κάνουν πολλοί.

Για ένα λάθος που μετανιώνει

Για να είμαι ειλικρινής, έχω κάνει τις πράξεις που έχω μετανιώσει, γιατί, όταν εκνευρίζεσαι, δεν ξέρεις τί κάνεις. Ή σε προκαλεί κάποιος ή παραφέρεσαι μετά, πολλά έχουν γίνει, γιατί όλα έχουν κάποια αφορμή. Εγώ τότε ας πούμε, όταν πήγαινε στη βόρειο Ελλάδα, "καλώς τον καμπούρη" φωνάζανε πενήντα χιλιάδες κόσμος. Τους παίκτες τούς είχανε φανατίσει, γιατί δεν πρέπει να βάλω γκολ και μου λέγανε διάφορα, οικογενειακά, καταλαβαίνεις, έχεις τα όριά σου κι έκανες εκεί παρεκτροπές και διάφορα τέτοια. Μερικοί έχουν δίκιο, για παράδειγμα ομάδες από τη Θεσσαλονίκη έχουν αδικηθεί. Όταν πάμε ας πούμε εμείς εδώ από το κέντρο να τους πάρουμε τους καλούς παίκτες όπως έγινε με τον Κούδα και το πληρώσαμε πολύ ακριβά, γιατί δεν πήγαμε με σωστό τρόπο, δημιουργούνται όλα αυτά τα πράγματα και οι εντάσεις και δεν είναι καλό. Εγώ θυμάμαι παλιά, όταν πηγαίναμε Θεσσαλονίκη, ερχόντουσαν και πέντε χιλιάδες κόσμος μαζί μας. Σήμερα δυστυχώς όποιος πάει πρέπει δεν ξέρω τί να κάνει.

Ο Γιώργος Κούδας για τον Σιδέρη

Στην ποδοσφαιρική ζωή συναντάς συμπαίκτες, αλλά και κυρίως ανθρώπους. Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλω στον φίλο μου, άσχετα με τη διαφορά ηλικίας, τον Γιώργο τον Σιδέρη, γιατί ήταν πραγματικά κύριος. Και το λέω αυτό, γιατί τότε με την περιπέτεια που είχα στον Ολυμπιακό το 66' όχι μόνο με στήριξε σε όλο εκείνο το ποδοσφαιρικό δράμα που περνούσα. Στάθηκε σαν δεύτερος πατέρας μου και με συμβούλεψε σε πάρα πολλά πράγματα γι' αυτό και είπα ότι του οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Με είχε σαν παιδί του και με συμβούλευε πάντα και πιστεύω ότι παίρνοντας από τέτοιους μεγάλους ποδοσφαιριστές διδάγματα, γιατί δεν ήταν μόνο τα ποδοσφαιρικά διδάγματα, ήταν και τα ηθικά διδάγματα και πιστεύω ότι ο Γιώργος εκείνα τα χρόνια, όταν ήμουν πιτσιρικάς, μου έδωσε σωστά εφόδια, για να συνεχίσω την ποδοσφαιρική μου καριέρα.

Για ένα περιστατικό στη Θεσσαλονίκη όταν έτρωγε

Εγώ μια φορά στη Θεσσαλονίκη είμαι σε ένα εστιατόριο και τρώω, όταν παίζαμε, στην παραλία -δε θυμάμαι πως το λένε- κι έρχεται ένας από το παράθυρο του εστιατορίου και μου λέει τα εξ αμάξης. Αφού μου είπε τη μάνα, την αδερφή και τί δε μου είπε, βγαίνω έξω και τον παίρνω στο κυνήγι. Ήταν μια μεγάλη πλατεία εκεί που υπήρχε και είχε βρέξει κιόλας, τον πιάνω, γλιστράει και πέφτει κάτω και με κοιτάει με κάτι μάτια τέτοια. Εγώ θυμωμένος εκεί πάω να του πατήσω το κεφάλι, μόλις τον βλέπω όμως και με κοιτούσε έτσι, τον σηκώνω και του λέω, ρε φίλε μου, έλα μέσα να σε κεράσω. Γιατί με βρίζεις; Εγώ έρχομαι και σε διασκεδάζω. Αυτός του είχαν πει ότι εγώ είμαι ο κακός. Του λέω έγω έρχομαι και σε διασκεδάζω. Και του λέω να σου δώσω κι ένα χιλιάρικο που σε έβαλα στη λάσπη και σε έβρεξα. Και γίναμε φίλοι κι όσες φορές πηγαίναμε, ερχόταν και με έβλεπε. Θέλω να πω που μπορεί να φτάσει μία δύσκολη κατάσταση. Αυτό το παιδί είχε προσωπικά μαζί μου. Εγώ έρχομαι αν με πάρετε στην ομάδα θα κυνηγάω να βγάλω για την ομάδα γκολ. Τί κάνω εγώ, έρχομαι και σας δίνω ενδιαφέρον εδώ πέρα. Δεν επιτρέπεται να μου λες όλα αυτά. Εντάξει βρίσε με αλλά μη μου λες τη μάνα την αδερφή μου κι όλα αυτά.

Ο Γιώργος Κούδας για τον Σιδέρη

Θα θυμηθώ ένα από τα πρώτα μου παιχνίδια. Δύο φορές έχει αναβληθεί ένα παιχνίδι ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός και παίζουμε τον αγώνα. 0-4 ο Ολυμπιακός, δε θυμάμαι αν είχε βάλει ένα ή δύο γκολ, αλλά θυμάμαι με έναν συγχωρεμένο συμπαίκτη μου τον Γιακουμή, είχε κρεμαστεί στην πλάτη του και τον έσερνε τρία με πέντε μέτρα και εν τέλει ολοκλήρωσε και την προσπάθεια του.

Ο Άγγελος Σπυρίδων για τον Σιδέρη

Μου έμεινε στη μνήμη ο ημιτελικός που παίξαμε στο Καραϊσκάκη και κερδίσαμε τον Ολυμπιακό 0-1. Σε μια συγκεκριμένη φάση έξω από την περιοχή μας ο Γιώργος με πέρασε και τότε τον τραβούσα εγώ τη φανέλα πέντε-έξι μέτρα και με τραβούσε κι αυτός για να μπορέσω να τον σταματήσω. Αυτό μου έχει μείνει στη μνήμη και δε θα το ξεχάσω ποτέ.

Για το πιο σημαντικό γκολ της ζωής του με τον Ολυμπιακό, μιλά για αυτά με τον Παναθηναϊκό

Θα είμαι ειλικρινής, μου την έδινε να βάζω γκολ στον Παναθηναϊκό, εκεί μου την έδινε. Διότι εκεί ήταν που μας ενδιέφερε, και τους Παναθηναϊκούς που θέλανε να μας κάνουνε την πλάκα κι εμείς από την άλλη πλευρά. Και γι' αυτό έχει αξία γιατί αυτές οι δύο ομάδες κυρίως είναι μεγάλη δουλειά, γιατί τραβάνε το ενδιαφέρον του κόσμου. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις δύο ομάδες δε θα ήταν τίποτα το πρωτάθλημα. Δηλαδή θα έπαιζε τώρα ο Ολυμπιακός με την Καλαμαριά, δεν έχει ενδιαφέρον αυτό που έχει, οι αιώνιοι που τους λένε. Είναι το αλάτι και το πιπέρι.

Ο Φραγκίσκος Σούρπης για τον Σιδέρη

Ο Γιώργος ο Σιδέρης ήταν ένας πάρα πολύ μεγάλος ποδοσφαιριστής, έχω την αίσθηση ότι ήταν η τριάδα Μίμης Δομάζος, Μίμης Παπαϊωάννου, Γιώργος Σιδέρης οι τρεις μεγάλη της δεκαετίας. Ήταν ένας σέντερ φορ που σήμερα δεν υπάρχει σε καμιά ομάδα της γης. Ο Γιώργος, και πέρα από αυτά, ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος και δεδομένου ότι είχαμε μια δεκαετία σκληρών αναμετρήσεων και δεν σημειώθηκε μία γρατζουνιά από τον έναν στον άλλο. Οι δικές μας οι αναμετρήσεις ήταν πάρα πολύ σκληρές. Εγώ είχα την τύχη να είμαι πάρα πολύ γρήγορος και ξεπερνούσα τις όποιες αδυναμίες μου σε σχέση με τον Γιώργο. Ο Γιώργος ήταν ένας παίκτης πολύ δυνατός και ήταν ένας παίκτης μεγάλος. Μεγάλοι παίκτες ξέρετε ποιοι είναι, μεγάλοι κυνηγοί; Αυτοί που από το τίποτα σου βγάζουν γκολ. Όχι να έχουν δέκα ευκαιρίες και να βγάζουν ένα γκολ. Τον Γιώργο τον πατούσες, τον συνέθλιβες και για δεκαπέντε δευτερόλεπτα σου έφευγε και σου έβαζε γκολ. Αυτοί είναι οι μεγάλοι παίκτες.

Για τον Φραγκίσκο Σούρπη

Εγώ θα σταθώ σε έναν παίκτη ο οποίος ήταν ηρωικός και με αντιμετώπιζε. Αυτός είναι ο Φραγκίσκος Σούρπης, ωραίος τύπος. Τον έβλεπα μέσα στο γήπεδο και αυτός νόμιζε ότι ήταν στην Αλβανία και πολέμαγε τους Ιταλούς. Έβγαζε τις ιαχές μέσα εκεί αλλά μ' άρεσε, διότι πάντοτε με έπαιξε, ήταν πολύ κύριος και με σταμάτησε σε πολλά παιχνίδια τράβηξα πολλά από αυτόν. Αν δεν ήταν αυτός με τα κυνήγια που μου' κανε. Αφού με κυνηγούσε και στα αποδυτήρια. Με το που τελείωνε το παιχνίδι, του λέω τί θες εσύ εδώ πέρα, είχε τέτοιο πράγμα μαζί μου, ωραίος τύπος.

Ο Φραγκίσκος Σούρπης για τον Σιδέρη

Θυμάμαι σε ένα ματς που χάσαμε 4-0 στο Καραϊσκάκη, είχαμε τροφική δηλητηρίαση οι μισοί και μού 'λεγε ο Γιώργος, ρε φύγε μην κάθεσαι και ξεφτιλίζεσαι, εγώ είχα πυρετό, αλλά είμαστε φίλοι. Ένα χαρακτηριστικό, κάνει προπόνηση με την Εθνική ομάδα στο Καραϊσκάκη, έχουμε κερδίσει τον Ολυμπιακό και την ώρα που βγαίνουμε, δεν έχω αυτοκίνητο και με παίρνει ο Γιώργος, καθώς θα ανέβαινε κι αυτός στην Αθήνα να με ανεβάσει και τον βρίσανε, οπότε μου λέει κοίταξε τώρα τί θα συμβεί, γύρισε επετέθη εναντίον τους και αρχίσανε και τον χειροκροτάγανε. Είχε ψυχή ο Γιώργος, ήταν παλικάρι.

Για τον κόσμο στα γήπεδα

Μα και στο ποδόσφαιρο θα πρέπει οι ομάδες να φτάσουν σε ένα σημείο να καταλάβουν ότι δε χρειάζεται η αστυνομία για να χωρίζουν τους οπαδούς τους, δε θα κάνουν τίποτα. Έτσι έχουν διώξει όλο τον κόσμο και αυτό είναι εις βάρος τους. Διότι χωρίς εισιτήρια, η δύναμη είναι ο κόσμος. Χωρίς κόσμο ένα γήπεδο... Εγώ βλέπω τα γήπεδα τα οποία είναι άδεια και λέω τί γίνεται εκεί πέρα, άδειες εξέδρες εκεί πέρα, σα να παίζουν σχολεία. Αυτό είναι κακό για το ποδόσφαιρο.

Για το πέρασμα από την πράσινη κυριαρχία στα χρόνια του Μπούκοβι

Κοίταξε ο Μπούκοβι ήταν μεγάλος παιδαγωγός, ήταν ένας άνθρωπος που τον σεβόσουνα γιατί ήταν προσωπικότητα δεν ήταν τυχαίος άνθρωπος. Βέβαια τον ανάγκασαν κι έφυγε γιατί πήρε δύο πρωταθλήματα και το τρίτο μας το πήρανε, άμα δείτε την ιστορία πως το χάσαμε, θα βάλεις τα γέλια. Ο Ολυμπιακός πήρε τα σκήπτρα από τον Παναθηναϊκό γιατί εκτός από τον Μπούκοβι πήρε και παίκτες καλούς. Ήρθε ο Γιούτσος που ήταν μισή ομάδα μόνος του, ήρθε ο Μποτίνος, ήταν ο Βασιλείου, ήρθε ο Ζαντέρογλου μετά, γίνανε κάποιες μεταγραφές πολύ καλές. Πριν ήμασταν άστα, να μην τα πούμε.

Ο Νίκος Γιούτσος για τον Σιδέρη

Ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος και καταπληκτικός παίκτης. Αυτό που τον διέκρινε πολύ ήταν και το θράσος μέσα στο παιχνίδι. Ήταν μεγάλος γκολτζής, ήταν ταχύς και καλό παιδί παρόλο που έδειχνε άλλα πράγματα.

Ο Νίκος Αλέφαντος για τον Σιδέρη

Ο Γιώργος Σιδέρης ήταν φανταστικό σέντερ φορ, πολύ γρήγορος, πολύ γκολτζής και ουαί κι αν τα δύο σέντερ μπακ, αν τους έβαζε πλάτη τελείωνε το γκολ. Καταπληκτικός δηλαδή, αν ήταν τώρα θα στοίχιζε πολλά λεφτά. Παιχταράς, παιχταράς, με τα όλα του, γκολτζής, γρήγορος πολύ, τελειώματα καλά κι άμα βάλει πλάτη. Θυμάμαι εδώ μέσα μια φορά στο Καραϊσκάκη, τον συχωρεμένο τον Τάκη τον Παπουλίδη, ο οποίος ήταν γρήγορος δυνατός, τέσσερα γκολ του έβαλε με τον Μπούκοβι. Με τον ΠΑΟΚ εδώ μέσα πάλι, φοβερός παίκτης δεν υπάρχουν τέτοιοι παίκτες τώρα.

Ο Νίκος Γιούτσος για τον Σιδέρη

Ένα από τα καταπληκτικά γκολ που έβαλε και θυμάμαι, ήταν που σούταρε από τη γραμμή του κόρνερ και η μπάλα πήγε δοκάρι στο άλλο δοκάρι και μέσα. Εγώ δε θα το έκανα ποτέ αυτό δε θα έπαιρνα την πρωτοβουλία. Είχε θράσος και του πιάνανε. Δεν φοβότανε στο παιχνίδι επάνω.

Ο Χρήστος Ζαντέρογλου λέει για τον Σιδέρη

Εγώ τον Γιώργο και σαν αντίπαλος τον έχω παίξει, δεν παιζότανε, ήταν ένας παίκτης που λείπει αυτή τη στιγμή. Ένας σέντερ φορ που έβαζε γκολ. Ένας άνθρωπος που δεν φοβότανε τίποτε, έβαζε όλο το σώμα του, τα πόδια του τα πάντα για να βάλει το γκολ. Αλλά με τη διαφορά ότι είχε και παίκτες κοντά του όπως ο Γιούτσος, όπως ο Μποτίνος, ο Βασιλείου, ο Πολυχρονίου, δηλαδή είχε παίκτες που τον βοηθούσανε. Διότι αν δεν έχεις, δεν μπορείς μόνος σου να κάνεις κάτι. Και πιστεύω ότι ο Γιώργος ήταν και είναι ένα από τα καλύτερα σέντερ φορ ακόμα και στο εξωτερικό.

Για τις ιδιορρυθμίες του και τις σχέσεις του με τους παράγοντες

Όταν ήρθε ο Μπούκοβι, θυμάμαι με φώναξε. Διότι εγώ, επειδή ήμουν και λίγο ιδιόρρυθμος, δύσκολος, δεν έκανα με πολλούς, είχα κάνει τις φασαρίες μου, γιατί δεν ξέρανε να με μεταχειριστούν. Και με φωνάζει, μου λέει μου είπανε ότι είσαι μούτρο και τέτοια. Του λέω μπορεί να μην είμαι μούτρο; Αυτοί εδώ πέρα όλοι τη μία μου λένε έτσι την άλλη μου λένε αλλιώς. Έλεγε κάποιος παράγοντας μπροστά μου, καλό παιδί ο Γιώργος και μετά αλλού πήγε και με σκυλόβρισε. Και πάω και τον βρίσκω και του λέω επειδή στο τηλέφωνο μου τά 'λεγες, άκουσα από το δεύτερο τηλέφωνο τί μού 'λεγες, κι ήταν μεγάλο όνομα. Επιτρέπεται, του λέω, να με βρίζεις κατ' αυτόν τον τρόπο, να μην έχεις το θάρρος να μου πεις δεν είσαι εντάξει. Γιατί κανείς δεν είναι τέλειος και εγώ δεν είμαι εντάξει. Να σου πω εντάξει ρε φίλε μου, δεν είμαι τέλειος κάνω κι εγώ τα λάθη μου. Όταν εμένα μου τραβάγανε αυτά τα πράγματα και τα μάθαινα και όταν βρισκόμαστε άρχισαν και μου λέγανε υποκριτικά είσαι πρώτος και είσαι ο καλύτερος και με είχανε θάψει πριν. Τί θά 'κανες; Αντιδρούσα κατ' αυτόν τον τρόπο που αντιδρούσα. Και τα κανα λίμπα!

Ο Χρήστος Ζαντέρογλου λέει για τον Σιδέρη

Όταν πήγα, ειλικρινά είχα ένα σαν φόβο να το πω, όταν ξεκινάς από μία επαρχία, από την ομάδα της Νίκης, και πας σε μία πολύ μεγάλη ομάδα, είχες ένα φόβο. Όμως ο Κώστας ο Πολυχρονίου, ο Γιώργος ο Σιδέρης μου δώσανε πολύ αέρα και ηθικό. Αλλά το μεγαλύτερο ηθικό μου το έδωσε ο Μπούκοβι.

Ο Νίκος Γιούτσος για τον Σιδέρη

Εγώ τον βρήκα και γίναμε αμέσως φίλοι και με δέχτηκε και πάρα πολύ καλά. Παρόλο που λένε διάφορα πράγματα για τον Σιδέρη ότι ήταν διαφορετικός. Δεν ισχύει αυτό. Βεντέτα ήταν και πρέπει να είναι, γιατί όχι;

Για το ότι καβάλησε το καλάμι

Και πράγματι, γιατί εγώ έκανα τα λάθη μου, γιατί και ποιος δεν τα κάνει, πιτσιρικάδες είμαστε, καβαλάς και το καλάμι. Γιατί φαντάζεσαι να έχεις πενήντα χιλιάδες και από εκεί που δε σε ήξερε ούτε η μάνα σου λένε το όνομα σου και να σε σηκώνουνε; Δεν καβαλάς ένα καλάμι; Εδώ δύο τρεις σου λένε μπράβο και γίνεσαι... Βάλε πενήντα χιλιάδες και ξαφνικά να μην είσαι και κάποιο επίπεδο. Γιατί εκείνη την εποχή που ξεκινήσαμε δεν είχαμε την μόρφωση που θα έπρεπε να έχουμε και κυρίως την κοινωνική μόρφωση.

Για τις αντιδράσεις του κόσμου

Όταν έπαιρνα το κύπελλο σηκωνόμουνα στα χέρια, όταν το χάναμε κρυβόμουν κι έφευγα σαν γύφτος ντυμένος. Αλλά θα σου πω και το αστείο. Διότι υπήρχε και υπερβολή. Όταν έβλεπα τις εφημερίδες και έγραφαν ο υπεργίγας Σιδέρης, ο γίγαντας, λέω τί λένε ρε; Οπότε πάω μια μέρα και λέω φέρτε τη μεζούρα να μετρηθώ. Είμαι 1,73 και λέω τί γίνεται ρε; Ξαφνικά όταν βλέπεις αυτά τα πράγματα, δεν καβαλάς το καλάμι; Πήγα στο Αίγιο να παίξω και έλεγαν έρχεται ο Σιδέρης, έρχεται ο Σιδέρης, με χίλια πούλμαν να έχουν ταμπέλες μπροστά, νόμιζες ότι ερχόταν ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου να μιλήσει προεκλογικό λόγο. Παίξαμε εκεί, μας κέρδισε το Αίγιο 1-0, αλλά ήταν το πιο ωραίο που είδα στη ζωή μου. Και στο τέλος βλέπω στην πλατεία του Αιγίου που φεύγαμε σαν βρεγμένες γάτες, έναν γάιδαρο που του είχαν βάλει μια ταμπέλα που έγραφε και τώρα φεύγει ο Σιδέρης. Όταν μερικά αστεία είναι έξυπνα και έχουν χιούμορ, τα δέχεσαι, αλλά όταν σου λένε τη μάνα, την αδερφή και όλες τις χυδαιότητες που υπάρχουν με αυτούς τους ψευτονταήδες που υπάρχουν, είναι φοβερό.

Για το αν πήρε χρήματα από το ποδόσφαιρο

Τότε το ποδόσφαιρο δεν είχε και αμοιβές. Δηλαδή τα λεφτά που παίρναμε ήταν λίγα. Και κάποια στιγμή αν πήραμε κάποια λεφτά, δεν είναι πόσα παίρνεις, αλλά πόσα κρατάς. Και κάποια στιγμή, αν καβαλάς και το καλάμι και είσαι για τα μπουζούκια. Εγώ τότε πήγαινα στα μπουζούκια, στον Ζαμπέτα, τότε, γιατί ήταν η αγάπη μου και φίλος μου τότε και τρελαινόμουνα για τα ρεμπέτικα του Ζαμπέτα. Αλλά βέβαια δεν έκανα και έξαλλα πράγματα. Υπήρχαν και οι αφορμές για να πάμε, κάνανε και οι ομάδες τις γιορτές που κάνανε, αλλά εμείς πηγαίναμε εκεί πέρα, υπήρχανε και ωραίοι φίλοι και ηθοποιοί όπως ήταν ο Κωνσταντάρας, φίλος μου, ο Σταυρίδης.

Ο Νίκος Γιούτσος λέει για τον Σιδέρη

Εγώ από την πρώτη στιγμή που ήρθα στην Ελλάδα, τον διέκρινα και πράγματι είπα ότι είναι ο πρώτος κυνηγός στην Ελλάδα και με σημερινά δεδομένα ακόμα ισχύει. Βασικά ήταν πολύ ταχύς και μεγάλος σκόρερ, πολύ καλή ντρίπλα και καλά σουτ. Αν έβαζε πλάτη τον αμυντικό μετά τον έχανες, δεν τον έπιανες. Στην αρχή είχε ένα πρόβλημα στο πλασάρισμα, μετά το έμαθε και αυτό. Γι' αυτό λέμε ότι ένας ποδοσφαιριστής, όταν αγαπάει ένα άθλημα, πρέπει να δουλεύει πάρα πολύ.

Ο Γιάννης Γκαϊτατζής λέει για τον Σιδέρη

Παίχτη τον οποίο θα τον έβαζε στην πλάτη του ήταν τελειωμένος. Ήταν πάρα πολύ δυνατός, ήταν πολύ γρήγορος στα πρώτα μέτρα και από τη στιγμή που έμπαινε στην περιοχή, είχε μεγάλη ευχέρεια στο γκολ.

Ο Γιώργος Κούδας λέει για τον Σιδέρη

Ήταν ένας άνθρωπος με τεράστιο χιούμορ και επειδή οι εποχές εκείνες ήταν όντως και δύσκολες εποχές, αν δεν είχες χιούμορ, δε θα μπορούσες να αντέξεις όλα εκείνα που άρχισαν να διαμορφώνονται στο ποδόσφαιρο. Να φανταστείτε ήταν και γαλαντόμος με συμπαίκτες του και τα χρόνια που ήμουν εκεί, αλλά ιδιαίτερα είχε αδυναμία στον Μποτίνο, τον οποίο τον πείραζε σε μεγάλο βαθμό. Τον έβαζε να πηδάει για να φτάσει ένα κλαδί στο Θεοξένια ή στο Απέργη που μέναμε, ένα κλαδί μιλάμε για τρία μέτρα επάνω και να κάνει χιλιάδες άλματα ο Μποτίνος για να πάρει το κατοστάρικο ή το χιλιάρικο. Στο δε τάβλι τού έκανε κάτι μαγικά, για να τον κερδίσει. Ήταν μια απόλαυση και από πλευράς προσωπικότητας με το χιούμορ που είχε. Στα ξενοδοχεία γινόταν μαζί του μια ωραία ατμόσφαιρα, για να περνάει ο χρόνος ο ελεύθερος.

Για το πρώτο παιχνίδι ευρωπαϊκό παιχνίδι με τη Μίλαν και τη συμπαράσταση του Παναθηναϊκού

Για να είμαι ειλικρινής δεν το θυμάμαι, γιατί ο κόσμος τότε ήθελε να μας έχουν σε σημείο εκνευρισμού και να είμαστε έτοιμοι να μαλώσουμε. Αλλά νομίζω ήρθανε... ήρθε ο Λινοξυλάκης και άλλα παιδιά και μας έδωσαν λουλούδια. Βέβαια εμείς τότε παίξαμε σε ένα γήπεδο, το οποίο ήταν με χώμα και γελάγανε οι Ιταλοί, γιατί όταν πήγαμε μετά στο Μιλάνο για να παίξουμε, χαθήκαμε στο γήπεδο, μπερδέψαμε τα τέρματα. Ένα τεράστιο γήπεδο εκατό χιλιάδων θέσεων και γινόταν πανδαιμόνιο μέσα εκεί. Ήταν πάλι κατόρθωμα που ξεκινήσαμε τότε και φτάναμε στο σημείο να μπορούμε να παίξουμε με ομάδες επαγγλεματικές, γιατί εμείς δεν ήμασταν επαγγελματίες, ερασιτέχνες ήμασταν.

Για το ιστορικό φιλικό με τη Σάντος

Εμείς είχαμε, αν δείτε και πάρετε εφημερίδες παλιές θα δείτε ότι είχαμε με μεγάλες ομάδες πολύ καλά αποτελέσματα, κυρίως ο Ολυμπιακός. Και τη Μπαρτσελόνα έχουμε κερδίσει που από τότε ήταν πολύ μεγάλη ομάδα. Γενικά είχαμε αναλαμπές.

Για τον Πελέ

Αυτός είναι από τα φαινόμενα παίκτης. Ο άνθρωπος ήταν θα έλεγα αιλουροειδές, ήταν ένα πράγμα που δε βγαίνει εύκολα, πάρε παράδειγμα ότι τα αποτελέσματα που έχει φέρει και τα γκολ που έχει βάλει είναι φοβερά, δε μπορείς να τον πιάσεις. Φοβερός παίκτης.

Για το καλοκαίρι του 62' που παραλίγο να φύγει από τον Ολυμπιακό

Αυτά είναι τα λάθη, δεν υπήρχε ψυχολογική ισορροπία, γιατί με την πρώτη αποτυχία στην Ελλάδα έπρεπε να βρουν ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο. Κι εκεί είχαν γίνει πολλά και διάφορα και με βρίζανε κιόλας, διότι όταν η ομάδα δεν τραβάει κάποιος φταίει, και αποφάσισα να φύγω. Υπήρχε τότε ένας προπονητής που είχαμε, ο Βάλε, που ήταν από την Ιταλία, και πήγα στην Ιταλία, αλλά δεν έγινε η μεταγραφή, γιατί δε μπορούσα να φύγω, διότι ήταν δύο χρόνια αποκλεισμός, δεν έδινε τη συγκατάθεση του ο Ολυμπιακός με καμία δύναμη, παρότι ήρθαν οι Ιταλοί να πληρώσουν κιόλας. Κι έτσι ήταν το τυχερό μου να μείνω στον Ολυμπιακό. Στον οποίο όμως πέρασα διά πυρός και σιδήρου διότι οι απαιτήσεις όσο γκολ βάζεις τόσα πολλά θέλουν. Εγώ έπαιξα δέκα χρόνια στον Ολυμπιακό και έβαλα 500 τόσα γκολ, 520-530, θέλανε να βάλω 1000. Εγώ βλέπω κάτι άλλους έχουν έρθει παίρνουν τεράστια ποσά, δεν πειράζει χαλάλι τους, είναι πως έρχονται τα πράγματα. Άλλος παίζει βάζει και πληρώνει κι από πάνω κι άλλος... Εγώ δεν κατηγορώ κανέναν, έτσι είναι στο γήπεδο, αυτοί που πάνε κυρίως στο γήπεδο του Ολυμπιακού είναι άνθρωποι πολύ άρρωστοι με την ομάδα, τους δικαιολογώ, δεν μπορούν να ανεχτούν, θέλουν τα πάντα δικά τους κι αν δεν πάνε όλα όπως τα θέλουνε νομίζω εκεί αρχίζει το πράγμα και σκληραίνει για όλους. Είναι μεγάλο βουνό με μεγάλες χαράδρες. Η Μίλαν με ήθελε και για να μην φανεί είχε βάλει την Λανερόσι. Ήταν εταιρίες με μετόχους από τότε και με κρύψαν στα βουνά, βέβαια εγώ κάθισα στην Ιταλία ένα μήνα, δεν ήξερα και τη γλώσσα, έπεσαν και τα πρώτα χιόνια, τρελάθηκα και ήρθα πίσω. Ήταν κι ένα παιχνίδι που πλησίαζε με τον Παναθηναϊκό και ήταν και η οικογένεια Λαναράδες που μας υποστήριζαν οικονομικά και με έπεισαν και ήρθα.

Ο Ανδρέας Σταματιάδης λέει για τον Σιδέρη

Πραγματικά ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος, ένας δυναμικός και καλός ποδοσφαιριστής, επιθετικός, έβαζε εύκολα γκολ και μπορώ να πω ότι λίγο πριν φύγει για έξω, εγώ ήμουν άρρωστος στο σπίτι και είχε έρθει να με δει, γιατί είχαμε μια στενή φιλία ακόμα και με τους αντιπάλους μας. Και με ρώτησε κιόλας, Αντρέα έχω μια πρόταση να πάω στο εξωτερικό, τί λες; Του λέω δεν το συζητάς καθόλου. Για μας τους Έλληνες θα είναι η πρώτη φορά που θα βγει ένας Έλληνας στο εξωτερικό και θα είναι υπερηφάνεια και τιμή για μας ένας συνάδελφος μας να παίξει στο εξωτερικό. Και πράγματι πήγε έξω και δικαίωσε και τη δική μου πρόταση αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.

Για τη δεύτερη δύσκολη περίοδο του στον Ολυμπιακό και τη μεταγραφή στην Αντβέρπ

Το 1970 με σταματήσανε, τότε χωρίς να είμαι αντιστασιακός που κάποιοι λένε, αλλά επειδή ήμουν ένας τύπος δύσκολος, δεν τα έβρισκα με κάποιους στρατιωτικούς, όχι με όλους, αλλά με πολλούς από αυτούς. Στο τέλος σταμάτησα εδώ πέρα δεν έπαιζε, έμεινα έναν χρόνο χωρίς να παίζω, ώσπου στο τέλος πήγα στον Ασλανίδη για τον οποίο έχω καλή εντύπωση για αυτόν τον άνθρωπο, παρά κάτι άλλους. Και του λέω δώσε μου τη μεταγραφή να φύγω, γιατί αυτό που κάνουν, δε με αφήνανε ούτε στο γήπεδο να μπω. Πήγα να μπω στο Καραϊσκάκη και μου λένε απαγορεύεται η είσοδος για σένα, τέτοιο πόλεμο νεύρων. Και γι' αυτό απογοητεύτηκα μετά... Έχω τουλάχιστον την ικανοποίηση που με βλέπει ο κόσμος και με χαιρετάει και δε χρειάζεται τίποτε άλλο. Είναι μεγάλη ικανοποίηση, ο κόσμος έχει ένστικτο που όπου και να πάω, ακόμα κι από άλλες ομάδες, ακόμα και Παναθηναϊκοί και ΑΕΚτζήδες με σέβονται. Γιατί βλέπουν ότι δεν έχω μπλέξει σε πολιτική, να κάτσω να ανακατευτώ. Είναι κακό ο παλιός αθλητής να μπει μέσα και να προκαλεί τον κόσμο για να κάνει και δεύτερη καριέρα σαν παράγοντας. Το πιστεύω είναι πολύ άσχημο. Πρέπει να φεύγεις και να σε θυμάται ο κόσμος. Και να φεύγεις την κατάλληλη στιγμή. Πήγα λοιπόν στον Ασλανίδη και του λέω δώσε μου μεταγραφή. Μιλάμε για σκλαβοπάζαρο. Τεράστιοι παίκτες που έχουν και σήμερα προβλήματα αδικήθηκαν γιατί υπήρχαν άλλοι που από μένα έπαιξαν πολύ πιο πολύ και προσέφεραν πιο πολλά.

Ο Νίκος Γιούτσος λέει για τον Σιδέρη

Εγώ το χάρηκα γιατί φεύγει ένας Έλληνας παίκτης και πάει στο εξωτερικό και θα έπαιρνε και κάποια λεφτά γιατί εδώ δεν υπήρχαν αυτά. Και υπογράφανε και κάποια συμβόλαια, ήταν επαγγελματίες, εμείς ήμασταν τίποτα, αφού δεν υπογράφαμε τίποτα ήμασταν ερασιτέχνες.

Για τις εμπειρίες του από το Βέλγιο

Εγώ όταν πήγα στο Βέλγιο, κατάλαβα τον πολιτισμό του ποδοσφαίρου. Χτύπησα κάποια στιγμή σε ένα παιχνίδι και πήγαν να ανταποδώσω και κατεβαίνει ο πρόεδρος της ομάδας και μου λέει, σε παρακαλώ αν είσαι εκνευρισμένος, δε χρειάζεται να τον σκοτώσεις. Γιατί πήγα να τον σκοτώσω σε μια έφοδο που έκανα και μου λέει εδώ παίζουμε ποδόσφαιρο δε χρειάζεται τέτοιο πράγμα. Τελείωσε το παιχνίδι ήρθε ο άλλος, μου είχε τραβήξει μια και μου είχε πρηστεί το πρόσωπο, μου λέει συγγνώμη, δεν το ήθελε ο άνθρωπος, γίναμε φίλοι, δεν υπήρχε αστυνομία στο γήπεδο, ερχόντουσαν γυναίκες, πίνανε καφέ. Δεν υπήρχε αυτό το πράγμα που γίνεται εδώ πέρα να φανατιστούν. Όταν πήγα στο Βέλγιο ξεστραβώθηκα, μου λέει μα τί κάνεις εδώ πέρα, ποδόσφαιρο για την πλάκα μας κάνουμε.

Για το ότι λίγο έλειψε να κατακτήσει χρυσό παπούτσι

Είχα το άγχος γιατί ήθελα να βγω πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη. Εν τω μεταξύ εγώ ήμουν πολύ νευρικός και έβριζα μες το γήπεδο, έχω πει... πολλοί έχουν ακούσει. Γι' αυτό λέω έχουμε κάνει τα λάθη μας, έβριζα πάρα πολύ. Ο Μπεμπέκος λέει τα δικά του και δεν έφαγε τις φάπες του ο ανηψιός μου, γιατί μου έδωσε εκείνη την πάσα και τη γλίτωσε. Αλλά το θέμα είναι ότι ο Βούλγαρος μου την έκανε. Ήταν τελευταίο το παιχνίδι του και τον αφήσανε και έβαλε πέντε γκολ και το πήρε. Εγώ δε θα το δεχόμουν να πάρω έτσι το χρυσό παπούτσι. Μαϊμού ιστορία και στο Παρίσι που πήγα να πάρω το δεύτερο μου είπαν κανονικά εσύ έπρεπε να πάρεις το πρώτο. Δεν πειράζει συμβαίνουν αυτά και στις καλύτερες οικογένειες. Μη λέμε ότι εδώ είμαστε πονηροί παντού είναι.

Ο Νίκος Γιούτσος λέει για τον Σιδέρη

Ο Γιώργος όσα χρόνια μεγάλωνε γινόταν όλο και καλύτερος. Και δούλευε πάρα πολύ στις προπονήσεις. Ήταν αρχηγός με όλη την έννοια γιατί έπαιρνε και πρωτοβουλίες και είχε θράσος το οποίο δεν το διαθέτουν και πάρα πολλοί.

Ο Μίμης Δομάζος λέει για τον Σιδέρη

Θυμάμαι με τον Γιώργο τον Σιδέρη εκείνη την εποχή είχαμε πάει με τον Νταν Γεωργιάδη να δούμε την Πορτογαλία, επειδή θα παίζαμε με τους Πορτογάλους εδώ. Θυμάμαι έπαιζε με την Κίνα και κέρδιζαν οι Κινέζοι 3-0 στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο ημίχρονο παίρνει ο Εουσέμπιο τη μπάλα τη βγάζει γκολ, την ξαναπαίρνει μέσα από τα δίχτυα ξανά το ίδιο πάλι γκολ μέχρι που κέρδισαν 5-3. Λέμε την άλλη μέρα μην βάλουμε κάνα γκολ και πάρει τη μπάλα ο Εουσέμπιο και κάνει τα ίδια. Θυμάμαι κερδίζαμε 2-0 στο Καραϊσκάκη που είχε και λάσπη εκείνη τη μέρα. Βάλανε ένα γκολ μετά, πήγε ο Εουσέμπιο πήρε τη μπάλα κι όπως ερχόταν του κάνει ο Γιώργος ένα «Αργκκκ» με μια φωνή δυνατή και όπως ήταν και άγριος και με τις λάσπες στο πρόσωπο αφήνει τη μπάλα ο Εουσέμπιο και φεύγει.

Για την Εθνική ομάδα

Αν στην Ελλάδα δεν έχουμε γκρίνια και είμαστε ενωμένοι μπορούμε να κάνουμε πολλά. Παράδειγμα το τί έγινε στην Πορτογαλία. Φτιάξαμε και πήραμε ένα τέτοιο κύπελλο, που δεν το περίμενε κανείς. Αυτό τί δείχνει; Ακόμα και τώρα που βλέπω την Εθνική και τα αποτελέσματα που φέρνει δεν έχει να ζηλέψει τίποτα. Άρα γιατί να μην έχουμε πιο πολύ ενδιαφέρον για Έλληνες παίχτες; Λιγάκι πρέπει να το κοιτάξουν αυτοί που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Εγώ δηλαδή πιστεύω ότι στην εποχή τη δική μου αδικηθήκαμε, διότι μαλώσαμε στο τέλος με τον προπονητή, με τον Δομάζο, με τον Γεωργιάδη που είχαμε προπονητή τον Νταν και δεν πήγαμε στο Μεξικό, ενώ είχαμε φτάσει στη βρύση και νερό δεν ήπιαμε. Την προηγούμενη πενταετία τρώγαμε εφτά γκολ, αλλά μετά βγήκε μια γενιά ποδοσφαιριστών πολύ δυνατών. Δηλαδή τώρα παίκτη σαν τον Λουκανίδη, δεκαθλητής για μένα, τον Δομάζο, τον Παπαϊωάννου, τον Κούδα μετά και άλλους που ξεχνάω, ύστερα μετά στον Ολυμπικαό βγήκε ο Γιούτσος, τεράστιος παίκτης, ο Μποτίνος επίσης, και πολλοί άλλοι, Στεφανάκος, είχαμε τεράστιους δυνατούς παίκτες οι οποίοι ήταν αθλητές.

Ο Άγγελος Σπυρίδων λέει για τον Σιδέρη

Ο Γιώργος υπήρξε μία μεγάλη μορφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και ίσως χρειαστώ την γραμματική του Τζάρτζανου για να εκφραστώ με τα καλύτερα κοσμητικά επίθετα που αρμόζουν στο Γιώργο. Με τον Γιώργο όταν ήμουν αντίπαλος πάντα προβληματιζόμουν, εκτός από έναν σεβασμό που είχα προς το πρόσωπό του, διότι ήταν και μεγαλύτερος ηλικιακά, ξέχωρα από το πολύπλευρο ταλέντο του, εκείνο που με προβλημάτιζε συνεχώς ήταν η απρόβλεπτη εκρηκτικότητα του και ο δυναμισμός του κι αυτό το πράγμα πάντα με προβλημάτιζε, ώστε να προετοιμαστώ ψυχολογικά και αγωνιστικά για να μπορώ να τον αντιμετωπίσω. Θεωρούσα ότι ήταν από τους καλύτερους σέντερ φορ της εποχής της δικής μου, ένα μεγάλο όνομα και μία μεγάλη προσωπικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου και με λίγα λόγια δε θέλω να ξεχάσω αυτά τα χρόνια που έτυχε να τον αντιμετωπίσω. Είμαστε πολύ φίλοι και μπορώ να πω ότι ο Γιώργος μου συμπαραστάθηκε πάρα πολύ με τη ζεστασιά και την καλοσύνη και την ανθρώπινη αγάπη του, γιατί ήμουν εκείνα τα χρόνια και ο μικρότερος παίκτης της Εθνικής ομάδος και πάντοτε φρόντιζε να μη μου λείπει κάτι στα ταξίδια της Εθνικής. Τον ευχαριστώ πάρα πολύ και θέλω να το πω και δημόσια ότι τον αγαπώ πάρα πολύ.

Ο Γιώργος Κούδας λέει για τον Σιδέρη

Αναφέρω για να σας δείξω ότι πράγματι ήταν σαν πατέρας μου, παίζω το πρώτο παιχνίδι με την Εθνική ομάδα στο Πράτερ στη Βιέννη. Μετά από ένα πολύ σκληρό αγώνα, δύο κεφαλιές με το σέντερ φορ, ο Λουκανίδης του ανοίγει το κεφάλι, εν τέλει μετά από επεισόδια μπαίνει κόσμος μέσα, η πρώτη κουβέντα του Γιώργου του Σιδέρη, του Μίμη του Παπαϊωάννου και δε θυμάμαι αν ήταν κι ο Λουκανίδης, "Τον μικρό"! Ποιος ήταν ο μικρός; Ήμουν εγώ, να προστατέψουν εμένα από τον κόσμο που είχε πηδήξει μες το γήπεδο και είχε διακοπεί εκείνο το παιχνίδι με σκορ 1-1 και δε θυμάμαι, αλλά νομίζω ότι το γκολ το είχε βάλει ο Γιώργος ο Σιδέρης.

Ο Μίμης Δομάζος λέει για τον Σιδέρη

Ο Γιώργος έβρισκε μία ευκαιρία ή και μισή και την έκανε γκολ και κέρδισε πολλά παιχνίδια ο Ολυμπιακός, και στην Εθνική που παίζαμε ήξερα που θα πάει παρά το γεγονός ότι ήμασταν αντίπαλοι, όμως τα χνώτα μας νομίζω ταιριάζανε. Είχα τη μπάλα και με κλειστά μάτια τον έβρισκα και ήξερα πού θα πάει και ήξερε πού θα πάω κι εγώ κι έβαλε και πολλά γκολ θυμάμαι μετην Εθνική ομάδα.

Ο Νίκος Γιούτσος λέει για τον Σιδέρη

Θυμάμαι ήταν λίγο τρακαρισμένος, όταν επέστρεψε από την Αμβέρσα, και του λέω ρε Γιώργο δεν έχεις να χάσεις κάτι. Δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις άσχημα επειδή έφυγες και ξαναγύρισες.

Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος για τον Σιδέρη

Η μεγαλύτερη ίσως φυσιογνωμία του Ολυμπιακού, τον πρόλαβα κυρίως σαν αντίπαλο κι όταν έφυγε από τον Ολυμπιακό, πήγα εγώ, 72 που σταμάτησε, 73 πήγα εγώ. Από εκεί και πέρα όμως έχω δει τον Σιδέρη να παίζει μπάλα, έχω δει τη δύναμή του, έχω δει τα γκολ του, είναι δεινός σκόρερ, ο καλύτερος σκόρερ όλων των εποχών, τί να λέμε; Ήταν κάτι το τρομερό, δεν μπορώ να καταλάβω αν τον έχετε δει εσείς. Πάταγε τον αντίπαλο από πάνω κι έβαζε γκολ. Ξεκίναγε από τη σέντρα σαν το τανκ, πως φεύγει το τανκ με δύναμη; Τέτοιο πράγμα δεν έχω δει, τέτοιον παίχτη δεν έχω δει.

Ο Άγγελος Σπυρίδων λέει για τον Σιδέρη

Ήταν πάρα πολύ ομαδικός και με τον Ολυμπιακό, αλλά και με την Εθνική ομάδα, εκτός από παραγωγικός παίκτης ήταν πολύ συνεργάσιμος. Δηλαδή φρόντιζε ορισμένες φορές ακόμη κι αν είχε την εκτέλεση ενός γκολ, αλλά κάποιος άλλος ήταν σε πλεονεκτικότερη θέση να δώσει τη μπάλα, δεν ήταν ατομιστής. Ήταν πάρα πολύ συνεργάσιμος κι αυτό που τον διέκρινε περισσότερο είναι ότι ήταν ένας τζέντλεμαν των ελληνικών γηπέδων.

Για τους λόγους για τους οποίους δεν πάει στο γήπεδο

Δεν πάω στο γήπεδο... γιατί έχω είκοσι χρόνια να πάω. Απλώς παρακολουθώ από την τηλεόραση, διότι δεν με ευχαριστεί ο τρόπος που παίζουν οι ομάδες. Δεν τα δίνουνε. Έχουν μόνο συμμετοχή. Εγώ βλέπω τώρα εδώ τα παιδιά που σκοτώνονται με σουγιάδες και τέτοια. Επιτρέπεται να γίνονται αυτά τα πράγματα; Και στο κάτω-κάτω η Ελλάδα τί έχει σαν παράδοση; Την φιλοξενία. Όταν κάποιον θέλουμε να τον υποδεχτούμε δινόμαστε και κάνουμε τα πάντα. Και ξαφνικά έχουμε γίνει οι μεν να σφάξουμε τους δε. Εγώ δεν πάω στο γήπεδο γιατί πήγα σε κάτι γήπεδα και μου ήρθανε κάτι μπουκάλια και λέω γιατί τί έκανα και μου ρίχνουνε; Δε θα πω που. Δυστυχώς δεν υπάρχει σεβασμός.
Εγώ βέβαια λυπάμαι κι αυτούς τους παράγοντες που είναι στις μεγάλες ομάδες, διότι όσα και λεφτά να βάλουνε, στο τέλος θα βρεθούνε να χρωστάνε όπως χρωστάει η Ελλάδα στο εξωτερικό. Το ποδόσφαιρο δε μπορεί να γίνει με το χρήμα το πολύ, διότι δεν έχει η αγορά στην Ελλάδα τη δύναμη, να έχει γήπεδα πενήντα εκατό χιλιάδων θέσεων. Είναι υπερβολή και γι' αυτό βλέπεις ότι τώρα οι περισσότερες ομάδες συμμετέχουν και υπάρχουν και δύο ομάδες που διεκδικούν το πρωτάθλημα. Δεν έχει ενδιαφέρον μετά το πράγμα.

Για τον Μαρινάκη

Ο πατέρας του Μαρινάκη ήταν φίλος μου προσωπικός. Μιλάμε για έναν εξαιρετικό άνθρωπο που τον εκτιμούσα πάρα πολύ. Τον γιο του δεν το ξέρω το παιδί, δεν έχω συναντηθεί ποτέ μαζί του, έχει μια ομάδα με τεράστια ιστορία που και λεφτά βάζει ο άνθρωπος και είναι τυχερός ο Ολυμπιακός γιατί για να λέμε και το άλλο ότι τυχερός ήταν ο Ολυμπιακός και με τον Σωκράτη Κόκαλη. Διότι ο Κόκαλης πήρε τον Ολυμπιακό σε μία κατάσταση η οποία ήταν για να διαλυθεί και βρέθηκε στην κατάσταση που τον έφτιαξε και δεν πρέπει να ξεχνάμε τους ανθρώπους που χουνε δώσει. Και νομίζω και ο κύριος Μαρινάκης είναι νέος, είναι δυνατός, έχει το πάθος και θέλει τον Ολυμπιακό ψηλά και είναι στο κάτω κάτω μέσα από τον Πειραιά, δεν είναι κάποιος ο οποίος παρουσιάστηκε από κάπου σαν κομήτης.

Για το αν θα πήγαινε ξανά στο γήπεδο ίσως και για να τιμηθεί

Δε με ενδιαφέρει - τι τιμή, ποια τιμή, δεν έκανα και τίποτα, δεν με ενδιαφέρει. Την τιμή την έχω από τον κόσμο που μου έχει μια αγάπη και όπου πάω παντού τη βλέπω και δε χρειάζεται κάτι άλλο. Και δεν θα ξαναπαρουσιαστώ να κάνω πάλι συνέντευξη γιατί δε μου αρέσει να βγαίνω και να λέω γιατί δεν έκανα και τίποτα που να δικαιολογεί ότι θα βγάζουμε διάγγελμα.

Για την Ελλάδα του σήμερα

Όταν υπάρχουν όλα αυτά τα πράγματα και δεν υπάρχει ισορροπία να υπάρχει δικαιοσύνη σωστή και να υπάρχει ένα κράτος συγκροτημένο το οποίο να μας κάνει να το σεβαστούμε κάποια στιγμή και είμαστε έτοιμοι να σφαχτούμε και μεταξύ μας. Εγώ βλέπω το λαό, του έχουν ανάψει τα λαμπάκια και δε μπορείς να βλέπεις μια χώρα και υπάρχει η απληστία και είναι 11 εκατομμύρια Έλληνες και πεινάνε ενώ μπορεί να ζήσει 300 εκατομμύρια αν δεν υπάρχει η απληστία. Και έχει μπει το σύστημα της παγκοσμιοποίησης και σαχλαμάρες. Εδώ αυτή τη στιγμή είναι απλό το πράγμα. Έλα εδώ κύριε έχεις τόσα; Το Ισραήλ όταν είχε πρόβλημα το 67' , μου το είπε ένας φίλος μου Εβραίος στην Αμβέρσα, φώναξε το κράτος ο ραβίνος, ο γενικός διευθυντής και είπε σε όλους έλα δω, θα βάλεις τόσα λεφτά να δώσουμε και στους άλλους. Τί θα τα κάνεις τα λεφτά; Θα πάρεις το ξύλινο κοστούμι να έχεις τα ραδίκια ανάποδα να τα δεις; Χαλάστε τα λεφτά δώστε τα εκεί να φάει κι ο άλλος, έτσι δεν είναι;
Εγώ πολιτικάντης δεν είμαι, θέλω κάποια στιγμή αυτό το λαό, πρέπει να τον σεβαστούμε, με τέτοια ιστορία. δεν επιτρέπεται να τον κάνουμε σκουπίδι όπως τον έχουμε και να τρέχουμε μόνο εκεί για το τί θα του εισπράξουμε. Και γι' αυτό υπάρχουνε συστήματα και θα πρέπει κάποια στιγμή όλοι να βάλουμε το χέρι στην παντελόνα και να δώσουμε και στους άλλους.

ΠΑΜΕ ΡΩΣΣΙΚΑ! - ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝ ΦΡΕΝΚΕΛ

2012-02-11T01:37:00.000+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο Ян Френкель

Русское поле

Поле,
Русское поле...
Светит луна или падает снег-
Счастьем и болью
Вместе с тобою.
Нет, не забыть тебя сердцу вовек!
Русское поле,
Русское поле...
Сколько дорог прошагать мне пришлось!
Ты моя юность,
Ты моя воля,
То, что сбылось, то, что в жизни сбылось.
Не сравнятся с тобой
Ни леса, ни моря.
Ты со мной, моё поле,
Студит ветер висок.
Здесь Отчизна моя,
И скажу, не тая:
-Здравствуй, русское поле,
Я твой тонкий колосок.
Поле,
Русское поле...
Пусть я давно человек городской,
Запах полыни,
Вешние ливни
Вдруг обожгут меня прежней тоской.
Русское поле,
Русское поле...
Я, как и ты, ожиданьем живу,
Верю молчанью,
Как обещанью,
Пасмурным днём вижу я синеву.

Μουσική: Ян Френкель.
Στίχοι: И. Гофф.

ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ - ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΣΚΩΛ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΡΟΥ ΘΑΝΟΥ ΠΕΠΠΑ

2012-02-11T01:15:00.008+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΑΕΚ 2-0

2012-02-11T01:11:00.004+02:00

Πολύ εύκολα νικήσαμε την πιο ακίνδυνη ομάδα που είδαμε μέχρι σήμερα στο Καραϊσκάκη. Τα γκολ ο Ολαφ Μέλμπεργκ (4΄) και ο Κέβιν Μιραλλάς (18΄).

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1985 (ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΙΣ 2.2) ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΑΡΤΟΝ ΜΠΟΥΚΟΒΙ

2012-02-11T00:01:00.000+02:00

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

JOHANNES BRAHMS: UNGARISCHER TANZ Nr. 2 d-moll.

Στο πιάνο ο Alfons και ο Aloys Kontarsky.

ΠΕΡΙ ΛΥΜΑΤΩΝ

2012-02-10T16:44:00.004+02:00

Για τα "υγρά λύματα" μας είπε μόνο. Για τα "στερεά λύματα" δεν μας είπε τίποτα.

Ο ΡΟΜΑΙΝ ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ ΣΗΜΕΡΑ

2012-02-10T12:57:00.002+02:00

Περνούν τα χρόνια... Μια χαρά πάντως τον βλέπω!

Ευχαριστίες στον "αργυρουδικό" σύγγαυρο Τάσο Κασνέση.

ΓΟΥΣΤΑΡΩ!

2012-02-10T00:45:00.002+02:00

Αποστολέας της φωτογραφίας ο γιός μου.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1985

2012-02-10T00:02:00.001+02:00

ΠΙΕΡΙΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-2

Με γκολ του Κώστα Ορφανού και Γιώργου Τόγια.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1988

2012-02-10T00:01:00.002+02:00

ΑΕΚ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1-3

Με γκολ των Μηνά Χατζίδη, Τάσου Μητρόπουλου και Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες (που δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ).

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΔΝΤ

2012-02-09T22:38:00.005+02:00

Και μη μου πείτε ότι αυτό που κάνω είναι -καταπώς λέει και η ευμαθής κ. Χριστοφιλοπούλου- "υποβολιμιαίο" (στο 18.10΄), διότι θα με αναγκάσετε να σας πω ότι ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ακόμη και για την αξιότιμη και ευμαθή κ. υφυπουργό Παιδείας κ.λ.π. - αν και, μεταξύ μας, αυτό είναι αθώο πταίσμα σε σύγκριση με τα κακουργήματα που έχει διαπράξει η ηγεσία (!) του Υπουργείου Παιδείας κ.λ.π. στην ελληνική παιδεία και που μας τα παρουσιάζει εν περιλήψει το αναρτημένο βίντεο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΑΥΡΟ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΑΠΑΤΣΑΡΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΡΙΒΕΡ ΠΛΕΪΤ*

2012-02-09T02:12:00.005+02:00

Πάνω και στη μέση η Pamela David.
Κάτω οπαδοί της Ρίβερ Πλέιτ με οπαδούς της Σέλτικ.

* Ίσχύει και για τον σύγγαυρο Hades.

ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΗΣ ΜΠΟΚΑ ΤΖΟΥΝΙΟΡΣ

2012-02-09T00:01:00.000+02:00

Ο Χοακίν Σαβίνα

Ο Πελέ

Ο Φιντέλ Κάστρο

ΘΡΥΛΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

2012-02-08T23:41:00.000+02:00

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ αφιερωμένη στον Δημήτρη

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ CREEDENCE CLEARWATER REVIVAL

HAVE YOU EVER SEEN THE RAIN?

Someone told me long ago
There's a calm before the storm
I know;
It's been comin' for some time.
When it's over so they say
It'll rain a sunny day
I know;
Shinin' down like water.

CHORUS:
I want to know
Have you ever seen the rain?
I want to know
Have you ever seen the rain
Comin' down on a sunny day?

Yesterday and days before
Sun is cold and rain is hard
I know;
Been that way for all my time.
'Til forever, on it goes
Through the circle, fast and slow,
I know;
It can't stop, I wonder.

ΚΟΙΜΗΘΕΙΤΕ ΑΦΟΒΑ, ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΧΕΛΑ!

2012-02-08T16:30:00.005+02:00

Αντιγράφω από τη σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πολιτικοί της δραχμής

Του Aλέξη Παπαχελά;

Μήπως βλέπετε εσείς κανέναν Ελευθέριο Βενιζέλο ή κανέναν Κωνσταντίνο Καραμανλή κάπου και μου διαφεύγει εμένα; Μήπως έχετε δει κανέναν πολιτικό ηγέτη, ο οποίος λέει την αλήθεια στον λαό και μετά αφού κάνει τη δουλειά που πρέπει να γίνει, εξηγείται καθαρά και τίμια και με τους εταίρους μας; Οχι βέβαια. Οι πολιτικοί μας ηγέτες κάνουν το ανάποδο. Νομίζουν ότι κοροϊδεύουν τον λαό ρίχνοντας συνεχώς την ευθύνη σε κάποιον άλλον, στην τρόικα ή στην κ. Μέρκελ, για αποφάσεις που ξέρουν ότι θα έπρεπε να πάρουν ακόμη και αν δεν χρωστούσαμε δεκάρα σε κανέναν. Δεν αντιλαμβάνονται πόσο αστείοι μοιάζουν όταν πουλάνε «μαγκιά» σε ένα λαό που ξέρει τελικά τι του γίνεται και που μέσα του παλεύει συνεχώς το πάθος της πληγωμένης υπερηφάνειας με την ανάγκη εθνικής και προσωπικής επιβίωσης; Δεν καταλαβαίνουν πόσο γυμνοί, ερασιτέχνες και αναξιόπιστοι φαίνονται σε εκείνους οι οποίοι, καλώς ή κακώς, σχεδιάζουν να μας εμπιστευθούν και να μας δανείσουν;
Μπα δεν νομίζω ότι καταλαβαίνουν τίποτα από όλα αυτά. Γι’ αυτό έχουμε γίνει «ρόμπα» ως χώρα στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Και γι’ αυτό ο κόσμος στην απελπισία του στρέφεται στην Αριστερά και στην αποχή.
Οι έξω δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς μας, αλλά ούτε και οι μέσα... Οι έξω λένε «καλά σε αυτούς θα δώσουμε τα λεφτά;» Και οι μέσα φωνάζουν «ωραία, να κάνουμε θυσίες και μετά; Μπορούμε να εμπιστευθούμε αυτούς τους πολιτικούς ότι θα μας περάσουν απέναντι;».
Κάθε ώρα που περνάει οι πολιτικοί μας κάνουν δυστυχώς ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν το πολιτικό σύστημα. Δεν αντέχονται όταν τσακώνονται στα ηλίθια τηλεπαράθυρα ούτε όταν παίρνουν το θλιμμένο ύφος για να δείξουν ότι πονάνε για τα μέτρα που θα ψηφίσουν. Υπονομεύουν με κάθε τρόπο τη «λύση Παπαδήμου», γιατί τους φαίνεται αδιανόητο να παραδώσουν την εξουσία σε κάποιον που δεν ανήκει στην κάστα τους.
Για να σωθεί αυτή η χώρα χρειάζονται δύο βασικά πράγματα: πολιτικοί με ανάστημα που θα λένε αλήθειες, όσο και αν πονάνε, και μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και ανόρθωσης.
Προς το παρόν έχουμε πολιτικούς της... δραχμής που θέλουν να μας κρατήσουν στο ευρώ και μια κυβέρνηση που έχει γίνει αντικείμενο συστηματικής υπονόμευσης από τα κόμματα που τη στηρίζουν.

***************************

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ! ΥΠΕΡΟΧΟ, ΥΠΕΡΟΧΟ, Κ. ΠΑΠΑΧΕΛΑ!

Τρία πράγματα μάς λέτε, δηλαδή - τα άλλα είναι "σαλτσούλες":

1. Δεν έχουμε Ελευθέριο Βενιζέλο (μας λείπει, φαίνεται, μια "Μικρασιατική καταστροφή") ούτε Κωνσταντίνο Καραμανλή (δεν υπάρχει άλλη ύπαιθρος να ερημωθεί και να γίνουν οι αγρότες θυρωροί στις πολυκατοικίες της Αθήνας).

2. Βρε τί παλιόκοσμος είναι αύτός, που μέσα στην απελπισία του στρέφεται στην Αριστερά και στην αποχή;!( Άλλο, τώρα, αν η "Αριστερά" είναι εδώ και χρόνια χίλια κομμάτια, η δε αποχή "δεν μετράει").

3. Κατόπιν του (2.) νοείται ότι "κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και ανόρθωσης" δεν μπορεί να είναι ποτέ "κυβέρνηση της Αριστεράς".

Δυστυχώς... δυστυχώς... δυστυχώς... το τελευταίο το "δουλεύει" χρόνια τώρα και η ποικιλώνυμη Αριστερά.
Δυστυχώς για εμάς, ευτυχώς για εσάς - για όλους εσάς!
Μη φοβάστε, κ. Παπαχελά! Κοιμηθείτε άφοβα! Σας προστατεύει η ίδια η Αριστερά από το να μη δείτε κόκκινες σημαίες στην Ελλάδα να ανεμίζουν ούτε στον ύπνο σας.

ΓΚΟΛΑΡΑ ΤΟΥ ΛΟΥΑ ΛΟΥΑ

2012-02-08T09:57:00.002+02:00

ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;

8.2.1981

2012-02-08T00:02:00.000+02:00

8.2.1981

Στίχοι: Νίκος Μαυρωνάς.
Μουσική: Γιάννης Νικολάου.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΠΕΘΑΝΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

2012-02-08T00:01:00.008+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ

ΡΟΜΑΙΝ ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ

2012-02-08T00:01:00.006+02:00

Ο σύγγαυρος Τάσος Κασνέσης μας έστειλε και πάλι φωτογραφίες του Ρομαίν Αργυρούδη. Τον ευχαριστούμε απ' την καρδιά μας.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗΣ

2012-02-07T23:28:00.001+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗΣ

Ο ΠΑΡΙΣ

Τον Πάρι αγαπητικό σαν έπιασ' η Ελένη,
της είπ' η Αθηνά: "Μωρή τρελή, καυγάς θα γένει!"

Οι μάγκες ξηγηθήκανε να κάψουνε την Τροία,
να τιμωρήσουνε τον τζε μαζί με την κυρία,
που κάνανε την αρπαγή εν πλήρει μεσημβρία.
Στα ίσα τα πλεούμενα με στόχο για την Τροία!

Για μια γυναίκα άμυαλη ρημάξαν τα λιμάνια,
για μια γυναίκα άμυαλη σφαλίσαν τα λιμάνια
και δέκα χρόνια μείνανε τόσες κυρές χαρμάνια,
και ζωντοχήρες μείνανε γυναίκες με στεφάνια.

Μαζί ήτανε κι ο Αχιλλεύς το πρώτο κουτσαβάκι,
μαζί το μούτρο ο Οδυσσεύς που 'φτιαξε τ' αλογάκι,
τσοντάρησε κι ο Δούρειος και πήρανε τη μάχη.
τσοντάρησε κι ο Δούρειος και κέρδισαν τη μάχη.

Όλα τα φταίει ο πειρασμός που χάθηκε μια Τροία,
ήτανε ζήτημα τιμής που έσβησε η Τροία.
Το δείξαν' οι αρχαίοι μας που 'χαν πυγμή κι ανδρεία
κι αρχίζει πια η Οδύσσεια μα είν' άλλη ιστορία.

Στίχοι & μουσική: Γιώργος Μουφλουζέλης.

ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ Ο... ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ!

2012-02-07T19:17:00.003+02:00

... που εκτός όλων των άλλων είναι και βάζελος...

ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ, "ΕΥΕΛΦΑΛΕΙΑ" ΚΑΙ "ΕΥΑΛΑΞΙΑ"

2012-02-07T18:30:00.000+02:00

ΚΟΚΚΙΝΟ

2012-02-07T11:29:00.024+02:00

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ

2012-02-07T11:27:00.003+02:00

Ρε, πώς αλλάζουν οι καιροί!...

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ, Η ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ

2012-02-07T01:54:00.004+02:00

Μετά την ολοκλήρωση διαπραγμάτευσης με την τρόικα και πριν την αναχώρησή του για τη σύσκεψη με τον πρωθυπουργό, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε τα εξής: (Το κείμενο στις μπλε παρενθέσεις είναι το σχόλιό μου στα όσα δήλωσε ο κ. Βενιζέλος.)

Οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα για το νέο πρόγραμμα συνεχίζονται και είναι προφανές ότι ασκείται πολύ μεγάλη πίεση απέναντι στη χώρα, ασκείται πολύ μεγάλη πίεση στον ελληνικό λαό, στους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα δραματικό και οξύ δίλημμα. (Εδώ νομίζει ότι βγάζει λόγο από μπαλκόνι.)
Διότι η σωτηρία της χώρας, η παραμονή της στο ευρώ, το PSI, η οριστικοποίηση της νέας δανειακής σύμβασης και η λήψη των χρημάτων που είναι ζωτικής σημασίας για τη σωτηρία της Ελλάδας, συνεπάγεται ένα πολύ μεγάλο κοινωνικό κόστος, συνεπάγεται θυσίες. (Εξακολουθεί να νομίζει ότι βγάζει λόγο από μπαλκόνι.)
Από την άλλη μεριά, η αποτυχία των διαπραγματεύσεων, η αποτυχία του προγράμματος, η χρεοκοπία της χώρας, συνεπάγεται ακόμα μεγαλύτερες θυσίες.
Και δυστυχώς, αντί να δούμε αυτό το τραγικό δίλημμα κατάματα (Σκίζει από ελληνοπρέπεια ο λόγος του) και να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, με εθνική ενότητα, να καταλάβουμε τί έχει συμβεί τις τελευταίες πολλές δεκαετίες στη χώρα μας (ΑΥΤΟΣ δεν ήταν εκεί;), γιατί φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση, σε μια κατάσταση που προσβάλει την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια του ελληνικού λαού, είναι πάρα πολλοί αυτοί, οι οποίοι ξοδεύουν τις δυνάμεις τους σε μια συμβατική, ξεπερασμένη κομματική αντιπαράθεση, γεμάτη μικρότητες, σα να μην έχει συμβεί τίποτα, σα να είμαστε στο 2009 ή στο 1999. Δυστυχώς, είμαστε αλλού και δεν λέμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. (Εννοεί τους... άλλους!!!)
Κάποιοι πιστεύουν ότι συζητώντας μεταξύ μας οι Έλληνες, τα πολιτικά κόμματα, οι αρχηγοί των κομμάτων με τον Πρωθυπουργό που τα ίδια τα κόμματα διάλεξαν και στηρίζουν στη Βουλή, διαπραγματευόμαστε. Όχι! Δεν διαπραγματευόμαστε όταν μιλάμε μεταξύ μας. (Τον ξέσκισε τον Καρτέσιο!)
Κανείς δεν είναι πιο σκληρός από τον άλλον. (...!!!) Κανείς δεν είναι πιο φιλολαϊκός από τον άλλον. Δεν υπάρχει -πιστεύω- ένας που να θέλει να περιορίσει μισθούς και συντάξεις, που να θέλει να περιορίσει το επίπεδο ζωής των Ελλήνων. Και ψεύδεται όποιος ισχυρίζεται ότι έχει μεγαλύτερες ευαισθησίες ή αγωνίζεται εδώ, εσωτερικά, μόνος του. (Εδώ ούτε ο ίδιος γνωρίζει τί λέει.)
Ο αγώνας και η διαπραγμάτευση γίνεται όταν συναντάμε τους εντεταλμένους εκπροσώπους των εταίρων μας και των διεθνών οργανισμών που μετέχουν στην τρόικα. (Αν δεν μπορεί, γιατί δεν απαλλάσσει τους άλλους από την εν γένει οχληρή παρουσία του;) Η διαπραγμάτευση γίνεται όταν αντιμετωπίζεις τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, τη διεθνή κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις και τα Κοινοβούλια άλλων χωρών που στηρίζουν την Ελλάδα και θέλουν να βλέπουν να γίνονται στην Ελλάδα αυτά που γίνονται στον δικό τους τόπο ή κατά τη δική τους αντίληψη. (Μπάχαλο στο ρινγκ της καρτεσιανής λογικής - Τί λέει ο άνθρωπος!)
Λοιπόν, δυστυχώς, πρέπει να σας πω ότι είναι τόσο σκληρή η διαπραγμάτευση που κλείνουμε συνεχώς μέτωπα και τα μέτωπα ανοίγουν σε άλλα σημεία. Είναι μια Λερναία Ύδρα. Και επειδή κανείς δεν είναι Ηρακλής από μόνος του για να αντιμετωπίσει τη Λερναία Ύδρα πρέπει όλοι μαζί, χωρίς μικρότητες και χωρίς εξυπνακισμούς, να δώσουμε αυτή τη μάχη, να πείσουμε τους Έλληνες, να τους δώσουμε την εικόνα όλου του σχεδίου και να προχωρήσουμε προς τη λύση που έχουμε επιλέξει (ΕΜΕΙΣ;), που είναι να μείνουμε στο ευρώ, να μείνουμε στην Ευρώπη και να αγωνιστούμε να ξανακερδίσουμε το χαμένο έδαφος. (Εντελώς χαμένο το νήμα της όποιας λογικής αλληλουχίας.)
Έχουμε όλοι -ο καθένας βέβαια κατά το μέτρο της ιδιότητας που έχει, γιατί είναι άλλο να ασκείς εξουσία και άλλο να υφίστασαι την εξουσία (Τί λέει; Τί εννοεί;)- εθνικά μια ιστορική ευθύνη γιατί φτάσαμε στο σημείο αυτό. (Αι, ρε βούρδουλας!!!)
Και πρέπει να ξανακερδίσουμε την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της χώρας μας. (Δηλαδή τις έχουμε χάσει τελικά;) Θέλει πολλή δουλειά, θέλει μεγάλη προσπάθεια, θέλει επιμονή για να ξαναγίνουμε υπερήφανοι. (Τώρα, δηλαδή, είμαστε ταπεινωμένοι;)

ΕΧΕΙ "ΠΑΛΕΦΣΕΙ" ΓΙΑ ΤΗΝ "ΕΥΕΛΦΑΛΕΙΑ"!!!

2012-02-07T00:56:00.000+02:00

Έχει "παλέφσει" (0.38΄) για την "ευελφάλεια" (2.35΄) η κ. Άννα Διαμαντοπούλου!!!

Αμ, το άλλο: "Δεν μπορεί ο εργαζόμενος να είναι αδιάφορος για το τί συμβαίνει στην επιχείρησή ΤΟΥ" (2.51΄ - 2.55΄).
Τί άλλο θα ακούσουμε μετά και από την... ευελαξία (2.36΄);

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ -το είπαμε- ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

2012-02-06T01:36:00.001+02:00

Αντιγράφω από το sport24.gr

Γιώργος Καρατζαφέρης: Δεν θα συμβάλλω στην έκρηξη της επανάστασης από εξαθλίωση που θα κατακάψει όλη την Ευρώπη.

***********************

Τί θέλει να πει ο... ποιητής;
Και γιατί γρονθοκοπεί -εκτός από τη λογική- και τα (γαμημένα τα) ελληνικά;

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ...

2012-02-06T01:08:00.003+02:00

... ιδίως για κάποιον σαν τον ΓΑΠ, που δήλωσε προ ημιώρου (καθώς ακούω στα ΜΜΕ): Η ζωή αυτής της κυβέρνησης πρέπει να επεκταθεί.

*****************

Αναρωτιέμαι αν λέγεται στα αγγλικά -που είναι και η μητρική γλώσσα του δράστη- αυτό το πράγμα: life extension ή κάτι παρόμοιο (π.χ. life enlargement). Αν όντως λέγεται, τότε τα πάντα είναι ευεξήγητα: ο άνθρωπος μετέφρασε απλώς αυτό που ήθελε να πει από τα αγγλικά προς τα ελληνικά. Και το είπε!!! Αν δεν λέγεται όμως; Αχ, αυτή η απορία θα με φάει...

Και θα με φάει μεν, αλλά, πώς να το κάνουμε: ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

(Για άλλο... enlargement, σας παρακαλώ πολύ να μη μου πείτε - ξέρω...)

ΟΤΑΝ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ...

2012-02-05T22:15:00.008+02:00

ΠΑΟΚ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-2

Με γκολ του Αμπτούν (5΄) και του Μιραλλάς (18΄) και με επιβλητική γαύρικη εμφάνιση.

Επί τέλους, παιχνίδι επιθετικό! Τα πόδια μας πρώτα στη μπάλλα και με κερδισμένες τις κόντρες! Και χωρίς να κωλώσει κανείς στα δολοφονικά χτυπήματα των ΠΑΟΚτσήδων! Σαρωτική επικράτηση!

Τέτοια και έτσι κερδισμένα παιχνίδια δεν δίνουν μόνο τίτλους, αλλά έχουν και ακόμα σημαντικότερο αποτέλεσμα:
1. τους γαύρους τους κάνουν πιο γαύρους, και
2. φέρνουν νέα παιδιά στις γραμμές των οπαδών του Θρύλου - και μάλιστα στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και στη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1984

2012-02-05T00:06:00.000+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΟΚ 1-0

Με το φοβερό γκολ του Νίκου Αναστόπουλου, με ανάποδο ψαλίδι.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΔΟΥΝΟΥΤΟΥ

2012-02-04T22:40:00.000+02:00

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΔΟΥΝΟΥΤΟΥ

Προσκυνημένους από κούνια
(: των δωσιλόγων κάτι φύτρες
με ασβούς και με χρυσοκανθάρους
που ζουν στις μαύρες αγορές)
στο κόλπο οι κόρακες τούς βάλαν
τις σάρκες να ξεκοκκαλίσουν
των έρημων και πάλι Ελλήνων
να ευφρανθεί το ΔουΝουΤού.

Του τάχα εθνάρχη τ’ ανηψούδι,
του παπατζή τα πρωτοτόκια,
του εφιάλτη η θυγατέρα
μας έντυσαν Αργεντινή·
τα πουλητάρια ξεσαλώσαν,
κάτι άκηδες χαρτογιακάδες
με από κοντά ντελούξ πουτάνες
στις τράπεζες μας δώσανε.

Ξεσκίσαν του Ρωμιού τον ίδρω
οι φρέσκοι γερμανοτσολιάδες:
φρενοβλαβείς πανάρετοι όλοι
με πάγκαλες σαπιοκοιλιές,
εκ πεποιθήσεως προδότες
και γιουσουφάκηδες ρουφιάνοι,
πραχτόρια κάθε ξένου αλήτη,
λειχοί της κόρης του παπά.

Λαμόγια μέσ’ απ’ τα λαγούμια
πανηγυρίζουν για το deal τους
παραχωρώντας συνεντεύξεις
σε δόλια οχετοκάναλα.
Τους πάει του Πηλιογούση ο ρόλος
ως PIGS παχιά γουρούνια νά ’ναι
και του λαού το αίμα να ρουφάνε
πιστά στα ξένα αφεντικά.

Μνημόνια υπόγραψαν που μνήμα
είν’ ανοιχτό για την Ελλάδα –
ξανά όλα εδώ τα σκιάζ’ φοβέρα,
μας πλάκωσε η σκλαβιά ξανά.
Αγώνας πρέπει· νά ’βγει πάλι
του Βελουχιώτη το μαχαίρι,
κι ο πούτσος του Καραϊσκάκη
για το ραγιά θα εκδικηθεί.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΗΛΙΑΣ ΜΠΑΖΙΝΑΣ

2012-02-04T22:39:00.002+02:00

Αντιγράφω από το www.woop.gr

To αυριανό ντέρμπυ γίνεται μέσα σε μια ειδική ατμόσφαιρα, που ευχής έργο θα ήταν να μην υπήρχε. Ο λαός μας υποφέρει από τη χειρότερη κρίση των τελευταίων δύο γενεών, την οποία ΔΕΝ προκάλεσε ο ίδιος. Μέσα στη γενική κατήφεια, ας προσπαθήσουμε να ξαναθυμηθούμε το «ουδέν κακόν αμιγές καλού».
Μας δίνεται μία ευκαιρία, σε έναν εξαιρετικά δημόσιο χώρο και παράλληλα με ένα μοναδικά προβεβλημένο γεγονός, όπως είναι ένας αγώνας ΠΑΟΚ-ΟΣΦΠ τέτοιας σημασίας, να στείλουμε προς τα έξω κάποια σπουδαία μηνύματα. Με πρώτο το ότι έχουμε ομοψυχία!
Ας γίνει ο αγώνας αυτός σταθμός και υπόδειγμα λαϊκής αλληλεγγύης και συστράτευσης. ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή οι αγώνες των δύο λαϊκών και λιμανίσιων ομάδων χαρακτηρίζονται παραδοσιακά από μοναδικό πάθος και ένταση, ας αρπάξουμε αυτή την ευκαιρία να κάνουμε αυτό το πάθος αύρα και ενέργεια θετική. Ας δείξουμε ότι οι Ελληνες έχουν πατριωτισμό, ομόνοια και βάζουν τον τόπο τους πάνω από όλα.
Δεν αρκεί να δουν οι ασπρόμαυροι τους ερυθρόλευκους ως αδέλφια, που άλλωστε ΕΙΝΑΙ, από κάθε σοβαρή και ιστορικά έγκυρη άποψη. Πρέπει και να το εκφράσουν! Πρέπει να πουν: «Παίζουμε ποδόσφαιρο με πάθος όπως ζούμε με πάθος! Γιατί είμαστε παλληκάρια! Αλλά παίζουμε Έλληνες με Έλληνες! Ανάμεσα μας δεν χωράνε παρείσακτοι, προβοκάτορες, επίορκοι, παράδοξοι και περίδρομοι! Σε αυτούς στέλνουμε μήνυμα. Είμαστε ΕΝΑΣ λαός, πολύ παλιός, πολύ ψημένος στις κακουχίες, με τεράστια αντοχή, προιόν σκληρής φυσικής επιλογής ανά τους αιώνες. Λαμόγια, πουλημένοι, άρπαγες, εκμεταλλευτές, ΔΕΝ μας φοβίζετε! Στο τέλος θα σπάσετε τα μούτρα σας!...»
ΝΑΙ, πρέπει να στείλουμε μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση. Φιλίας, εκεί όπου αξίζει. Και θυμού και αυστηρής προειδοποίησης σε εκείνους, που μας επιβουλεύονται! Δεν είναι αδύναμη, ούτε ασήμαντη η φωνή μας!
ΕΝΑ μόνο πρέπει να προσέξουμε: να μη γίνουμε φτηνοί και να μη βρεθούμε «εκτός θέματος»! Να σταθούμε στο επίπεδο, που απαιτούν οι τρομερές περιστάσεις! Να νιώσουμε Έλληνες με όλη τη σημασία της λέξης και να το δείξουμε σε όσους ξεχνάνε ότι οι αναζητήσεις των μεγάλων αληθειών ξεκίνησαν από ΕΔΩ και τώρα ο κόσμος και πάλι τις έχει ανάγκη!...

*************

Πολύ φοβάμαι, φίλε Ηλία, ότι θα δούμε και θα βιώσουμε για άλλη μία φορά τον θρίαμβο της γελοιότητας. Μακάρι να βγω ψεύτης.

ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ;

2012-02-04T22:38:00.000+02:00

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ;

Το Μνημόνιο, που κάποιοι δεν διάβασαν πριν υπερψηφίσουν, βασιζόταν στην λογική ότι χωρίς τα δάνεια των €110 δις που προέβλεπε:

1. το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαζόταν σε στάση πληρωμών η οποία θα μας έθετε για τουλάχιστον 10 χρόνια εκτός αγορών
2. δεν θα υπήρχαν αρκετοί πόροι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις
3. δεν θα δινόταν χρόνος στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει και να παραγάγει τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα μας επέτρεπαν να κάνουμε βήματα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας.
4.
Τότε κάποιοι είχαμε πει ότι αυτό το τρίπτυχο αποτελούσε επικίνδυνη φαντασίωση. Καθώς οι όροι για να πάρουμε το δάνειο εγγυόντουσαν την υφεσιακή δίνη στην οποία θα εισερχόταν η χώρα, τα πλεονάσματα του (3) δεν θα παράγονταν, το σημείο (1) δεν θα το αποφεύγαμε έτσι κι αλλιώς, και, για αυτό τον λόγο, θα επιστρέφαμε θέλοντας και μη στο (2), στην σημερινή κατάσταση που το κράτος, αφού χρεώθηκε με την μερίδα του λέοντος του δανείου-μαμμούθ των €110 δις και πάλι αδυνατεί να καλύπτει τα έσοδά του.
Από αυτές εδώ τις σελίδες, τον Απρίλη του 2010, σε άρθρο με τίτλο «Το πρώτο τάνγκο στην ευρωζώνη»είχα γράψει τα εξής:
«[Ο] φόβος μου είναι ότι οδεύουμε στον δρόμο που χάραξε η Αργεντινή του 2002. Κάθε μέρα που περνά τα δάνεια που παίρνουμε… μου θυμίζουν τα δάνεια του ΔΝΤ προς την Αργεντινή της περιόδου 1998-2002: Δάνεια που μας κρατούν εντός του ευρώ προσωρινά αλλά τα οποία κάποια στιγμή δεν θα μπορέσουμε να αποπληρώσουμε. Και τότε; Το 2002 η χώρα του τάνγκο (ας με συγχωρήσουν οι φίλοι Ουρουγουανοί που το διεκδικούν) προέβη και σε στάση πληρωμών αλλά και σε απώλεια ενός (ουσιαστικά) κοινού νομίσματος δολαρίου-πέσος με τέσσερα χρόνια και 50 δις δολάρια μεγαλύτερη καθυστέρηση από όσο έπρεπε. Το 2012 τι επιφυλάσσει σε εμάς; Νομίζω ότι μας επιφυλάσσει ένα εκ των ακόλουθων δύο σεναρίων:
(1) Στάση πληρωμών που όμως θα έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος λόγω ενός απίστευτα αναποτελεσματικού δανεισμού δεκάδων δις ευρώ του οποίου η μόνη λογική εν τέλει είναι η καθυστέρηση της στάσης πληρωμών ώστε να διασωθούν οι Γερμανικές τράπεζες που θα χρησιμοποιήσουν τον χρόνο που εμείς “αγοράζουμε” (δανειζόμενοι) εκ μέρους τους ώστε να προλάβουν να πουλήσουν τα ομόλογά μας.
(2) Την συνειδητοποίηση εκ μέρους της Γερμανίας ότι, αν θέλουν να κρατήσουν το ευρώ ως έχει, δηλαδή να αποτρέψουν αλυσιδωτές κρίσεις τύπου Αργεντινής εντός της ευρωζώνης, θα πρέπει επί τέλους να κατανοήσουν ότι μία πραγματική οικονομική ενοποίηση, ιδίως μετά από μια παγκόσμια οικονομική κρίση τύπου 1929 ή 2008, απαιτεί ανακύκλωση των πλεονασμάτων – δηλαδή, πολιτική και δημοσιονομική ενοποίηση.
Αν κρίνουμε από τις έως τώρα συμπεριφορές των βορείων εταίρων μας, οδεύουμε ολοταχώς προς το πρώτο σενάριο.»
Κάπως έτσι έχουν εξελιχθεί τα πράγματα. Η Γερμανία έχει βρεθεί σε αδιέξοδο που η ίδια δημιούργησε στον εαυτό της, επικουρούμενη βέβαια από τους δικούς μας φωστήρες, που δεν μπόρεσαν να διανοηθούν μια στάση πληρωμών (τότε που το ΑΕΠ μας ήταν 15% μεγαλύτερο απ’ ότι σήμερα και τα χρέη μας 20% μικρότερα). Η καλύτερη αφήγηση της οικονομικής αποτυχίας και πολιτικής αστοχίας του πρώτου Μνημονίου της χώρας μας δόθηκε από τον Keynes το… 1920. Τότε ήταν που είχε γράψει τις ακόλουθες αράδες:
“… η ανειλικρινής αποδοχή… όρων που ήταν αδύνατον να τηρηθούν…, και τους οποίους δεν είχε σκοπό να τηρήσει, καθιστά την {Ελλάδα} το ίδιο ένοχη με {τους ευρωπαίους εταίρους } οι οποίοι επέβαλαν όρους που δεν είχαν το δικαίωμα να επιβάλουν.” (*)
Προφανώς τα παραπάνω δεν είναι ακριβώς τα λόγια του Keynes. Είναι όμως πολύ κοντά. Το μόνο που άλλαξα ήταν εκεί που εκείνος έγραφε {Γερμανία} εγώ έγραψα {Ελλάδα} και αντί για {τους Συμμάχους} που ανέφερε εκείνος, αντικατέστησα τις λέξεις { τους ευρωπαίους εταίρους }. Η ουσία όμως είναι ακριβώς η ίδια: Οι ισχυροί προσέφεραν μια συμφωνία στους αδύναμους υπό όρους που ούτε οι μεν είχαν δικαίωμα να επιβάλουν ούτε οι δε να αποδεχθούν. Συνένοχοι σε μια τέτοια λογικά ατέρμονη συμφωνία, οι ηγέτες μας, Έλληνες και Γερμανοί, έσπρωξαν και τις δύο χώρες μας βαθύτερα στην Κρίση του Ευρώ. Πρόκειται για μια πρωτοφανή πολιτική αποτυχία στα χρονικά της παγκόσμιας ιστορίας (για πληρέστερη παρουσίαση της αποτυχίας αυτής δείτε αυτό το πρόσφατο άρθρο στην ιστοσελίδα του CNN).
Θα μου πείτε, περασμένα-ξεχασμένα. Μακάρι. Να όμως που το ένα λάθος οδηγεί κατ’ ευθείαν στο επόμενο. Σήμερα, αρχές 2012, παρά το γεγονός ότι έχουμε όλα τα στοιχεία, και όλη την εμπειρική γνώση, που χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε πως η λογική του Μνημονίου (που περιστρέφεται γύρω από τον άξονα «νέα δάνεια– βαθύτερη λιτότητα») καταποντίστηκε, έχουμε μια κυβέρνηση (εθνικής ενότητας μάλιστα) που έχει στόχο ένα νέο Μνημόνιο.
Μήπως το νέο Μνημόνιο έχει μάθει από τα παθήματα του προηγούμενου; Σε καμία περίπτωση. Η συνταγή είναι η ίδια: Άλλες δεκάδες δις με στόχο την αποπληρωμή προηγούμενων δανείων, υπό τον όρο ακόμα μεγαλύτερης αφαίμαξης της ενεργούς ζήτησης της ελληνικής οικονομίας, και με την κούφια «υπόσχεση» για ανάπτυξη μέσω διαρθρωτικών αλλαγών και ενός στρεβλού, διεφθαρμένου και αναποτελεσματικού ΕΣΠΑ.
Μήπως υπάρχουν νέα επιχειρήματα για να αποδεχθούμε την νέα Μνημονιακή συμφωνία; Ας δούμε ποια επιχειρήματα ακούγονται υπέρ της υπογραφής της: Χωρίς αυτήν, μας λένε,
1. το ελληνικό κράτος θα εξαναγκαστεί σε στάση πληρωμών τον Μάρτιο η οποία θα μας θέσει εκτός του ευρώ
Αυτό είναι! Το εξής ένα επιχείρημα! Δεν υπάρχει άλλο. Προσέξτε πως τα (2) και (3) που είχαμε στην περίπτωση του πρώτου Μνημονίου δεν υπάρχουν πια. Μας τελείωσαν. Κανείς δεν τολμά πλέον να μιλά για μισθούς και για συντάξεις καθώς η γερμανική πλευρά το έχει ξεκαθαρίσει: ό,τι πάρει το ελληνικό κράτος από τούδε και στο εξής θα πρέπει να το χρησιμοποιεί για να αποπληρώνει τους τραπεζίτες, το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Τελεία και παύλα. Άρα, η νέα δανειακή συμφωνία προβλέπει δάνεια για την αποπληρωμή δανείων. Μήπως όμως έτσι δοθεί η ευκαιρία στο ελληνικό κράτος να αρχίσει κάποια στιγμή να αποπληρώνει να χρέη του και να ξαναγίνει αξιόπιστο;
Μήπως ισχύει το μέρος (3), βλ. στη αρχή του άρθρου, της λογικής του αρχικού Μνημονίου; Σε καμία των περιπτώσεων! Επ’ ουδενί! Γιατί είμαι τόσο κάθετος; Επειδή αυτό μας λέει ακόμα και το ΔΝΤ. Τι λέει δηλαδή; Ότι για να τιθασευτεί το ελληνικό χρέος, και να μπει η Ελλάδα στην τροχιά της αποπληρωμής των χρεών της, θα πρέπει να ισχύσουν ταυτόχρονα οι εξής προϋποθέσεις: (α) Η οικονομία μας να μπει σε ρυθμούς μεγέθυνσης της τάξης του 2% από το πρώτο εξάμηνο του 2012, (β) ο πληθωρισμός να μην ξεπερνά το 2%, (γ) να πετύχει 100% το κούρεμα (το κατ’ ευφημισμόν γνωστό και ως PSI) και (δ) να εισπράξει το δημόσιο €50 δις από ιδιωτικοποιήσεις. Σε μια οικονομία που αντί να μεγεθύνεται φθίνει με ρυθμό -7%, με το κούρεμα να αποδίδει πολύ λιγότερα στην πράξη από αυτά που θα ανακοινωθούν, με τις ιδιωτικοποιήσεις να αδυνατούν να αποδώσουν όταν οι αξίες όλων των περιουσιακών στοιχείων καταρρέουν, κλπ., τα παραπάνω αποτελούν σενάριο νοσηρής και κακόβουλης φαντασίας.
Οπότε, λοιπόν, μένουμε με το εξής ένα επιχείρημα: Να υπογράψουμε την συμφωνία γιατί αλλιώς θα βρεθούμε εκτός ευρώ. Πόσο όμως στέκει αυτή η απειλή; Έστω ότι έρχεται η 20η Μαρτίου, η μέρα που το δημόσιο πρέπει να καταβάλει €14 δις στους δανειστές του, και η κυβέρνηση ανακοινώνει πως η πληρωμή αυτή αναβάλλεται μέχρι νεοτέρας, έως ότου η Ευρωπαϊκή Ένωση μας παρουσιάσει ένα Σχέδιο Λύσης το οποίο, αντίθετα με τον τραγέλαφο της 27ης Οκτωβρίου, να έχει έστω και μια μικρή ελπίδα να βάλει την χώρα (αλλά και την υπόλοιπη ευρωζώνη, ιδίως την περιφέρεια) σε τροχιά επιστροφής από την κόλαση. Τι θα γίνει τότε; Θα μας διώξουν από το ευρώ;
Κατ’ αρχάς, δεν μπορούν να το κάνουν μέσα από θεσμοθετημένες διαδικασίες. Π.χ. ακόμα και να ψηφίσουν οι υπόλοιποι 17 του eurogroup υπέρ της αποπομπής της Ελλάδας, η απόφαση αυτή δεν έχει καμία νομική ή ουσιαστική σημασία. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η ΕΚΤ να δηλώσει πως δεν δέχεται πλέον ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, και του ελληνικού δικαίου, ως εχέγγυα για την χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών. Κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ασφυξία στις ελληνικές τράπεζες, με σημαντική πιθανότητα να αναγκαστούν να θέτουν όριο αναλήψεων στους αποταμιευτές τους. Μια τέτοια εξέλιξη, λένε πολλοί, θα ανάγκαζε την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει το ευρώ, τυπώνοντας ξανά δραχμές ώστε να τροφοδοτούνται οι τράπεζες. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι πρόκειται και άλλο ένα κενό περιεχομένου επιχείρημα. Τέσσερεις είναι οι λόγοι που δεν στέκει:
Πρώτον, μια τέτοια επιθετική κίνηση της ΕΚΤ θα είχε μεγαλύτερο κόστος για εκείνη, και την Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας, από ότι για την (ήδη ρημαγμένη) ελληνική οικονομία. Από τότε που ξεκίνησε η Κρίση, η φυγή κεφαλαίων από την περιφέρεια προς την Γερμανία και την Ολλανδία έχουν δημιουργήσει (εντός του συστήματος της ΕΚΤ) χρέη των Κεντρικών Τραπεζών της Περιφέρειας προς τις Κεντρικές Τράπεζες των χωρών του πυρήνα της τάξης των €600 δις. Από αυτά, €250 δις έχει λαμβάνειν μόνο η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας από τις Κεντρικές Τράπεζες της Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας και Ιρλανδίας. Μια κίνηση αποκλεισμού των ελληνικών τραπεζών από το σύστημα αυτό απειλεί με άμεση κατάρρευση ολόκληρο το σύστημα εσωτερικού δανεισμού της ευρωζώνης.
Δεύτερον, οι ελληνικές τράπεζες έχουν ήδη καταθέσει ό,τι ομόλογα είχαν στην ΕΚΤ και έχουν ήδη λάβει ρευστότητα στην βάση αυτών των χάρτινων τίτλων. Το πουλί, με άλλα λόγια., έχει πετάξει. Τώρα πια, καταθέτουν στην ΕΚΤ ως εχέγγυο ότι «πατσαβούρι» βρουν. Αν πει η ΕΚΤ ότι δεν τα δέχεται αυτά τα «πατσαβούρια», τότε πρέπει να κάνει κάτι αντίστοιχο και για τα «πατσαβούρια» των ιταλικών, των ισπανικών, των πορτογαλικών τραπεζών. Τότε, όμως ευρώ γιοκ.
Τρίτον, η ΕΚΤ γνωρίζει ότι αν η Ελλάδα επιστρέψει στην δραχμή, σε περίπτωση που η παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες μειωθεί απότομα, οι τράπεζές μας θα έχουν ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα (καθώς τα δάνεια που έχουν λάβει είναι σε ευρώ, ενώ η νέα δραχμή που θα λαμβάνουν από την Τράπεζα της Ελλάδας θα χάνει αξία με το δευτερόλεπτο), όπως άλλωστε και οι έλληνες καταθέτες (των οποίων οι καταθέσεις θα απολέσουν εν μία νυκτί τουλάχιστον την μισή τους αξία). Άρα, η ΕΚΤ γνωρίζει ότι, ακόμα κι αν κινηθεί επιθετικά δημιουργώντας ασφυξία στις ελληνικές τράπεζες, η Ελλάδα δεν έχει λόγο να επιστρέψει στην δραχμή.
Τέταρτον, ό,τι και να λένε, δεν έχει δημιουργηθεί κανένας μηχανισμός που θα σταματήσει την αποδιάρθρωση του ευρώ μετά την αποχώρηση της Ελλάδας από αυτό. Κανένας. Σε μερικές μέρες, μετά από μια τέτοια κίνηση της ΕΚΤ, η ίδια η Γερμανία θα βάλει μπροστά το σχέδιο του Νέου Μάρκου, καθώς το κόστος στήριξης της εναπομείνασας ευρωζώνης θα ανέλθει στα πολλά τρις.
Καταλήγουμε λοιπόν στο απλούστατο συμπέρασμα ότι η υπογραφή από την Ελλάδα του νέου πακέτου Μνημονίου 2 – PSI στερείται οποιασδήποτε λογικής. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα στους πολιτικούς μας, και ιδίως στον κ. Σαμαρά ο οποίος, υποτίθεται, απέρριψε την λογική του πρώτου Μνημονίου: Πώς θα το υπογράψετε; Πάλι θα αποφύγετε να το διαβάσετε σε μια ύστατη προσπάθεια να προσποιηθείτε ότι, δεν μπορεί, κάποια λογική θα έχει;
Και για να μην νομίζετε ότι την πιο πάνω ανάλυση την ενστερνιζόμαστε μόνο κάποιοι περίεργοι «εγχώριοι», επιτρέψτε μου να κλείσω με ένα απόσπασμα από πρόσφατο άρθρο του ανταποκριτή των Financial Times στην Washington, Alan Beattie:
«Μια φτωχή χώρα της περιφέρειας ενθαρρύνθηκε να γίνει μέλος μιας κακοσχεδιασμένης νομισματικής ένωσης των πλούσιων χωρών οι οποίες κυριαρχούσαν σε αυτήν. Αυτές οι χώρες, αφού επέβαλαν κανόνες δανεισμού για τους συμμετέχοντες στην νομισματική τους ένωση, ήταν οι πρώτες που τους παραβίασαν. Και το έκαναν χωρίς να υποστούν καμία συνέπεια. Λόγω εφησυχασμού και αναποτελεσματικών κανόνων στις χρηματαγορές, και δεδομένης της έλλειψης επενδυτικών ευκαιριών στις αργοκίνητες οικονομίες τους, ενθάρρυναν τις τράπεζές τους να δανείζουν χωρίς μέτρο στην χώρα αυτή. Κι όταν αυτά τα δάνεια «έσκασαν», οι κυβερνήσεις των πλούσιων κρατών έτρεξαν να διασώσουν τις τράπεζές τους φορτώνοντας με νέα δάνεια την ελλειμματική κυβέρνηση της περιφέρειας. Αργότερα απαίτησαν και την τοποθέτηση τοποτηρητή στην χώρα αυτή με νομική ισχύ να προβαίνει σε κατασχέσεις φόρων από τους πολίτες της.»
Το ερώτημα, επαναλαμβάνω, είναι: Οι βουλευτές που θα κληθούν να ψηφίσουν αυτή την νέα Συνθήκη των Βερσαλλιών, για δεύτερη φορά σε δύο χρόνια, με τι ψυχολογικό τέχνασμα θα πείσουν τον εαυτό τους ότι υπερψηφίζοντάς την κάνουν καλό στον τόπο; Πάλι θα αποφύγουν να την διαβάσουν;

(*) “Dr. Melchior: A Defeated Enemy” στα Two Memoirs του John Maynard Keynes (1949), όπως αυτά ανατυπώθηκαν στο Collected Writings, Vol. X: Essays in Biography, σελ. 428. Την παραπομπή αυτή την είχα χρησιμοποιήσει στις 20 Μαΐου του 2010 σε άρθρο με τίτλο «Ο Θυμός της Γερμανίας».

ΣΑΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ

2012-02-04T22:02:00.004+02:00

ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΥΡΑΣ 7

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

2012-02-04T12:43:00.002+02:00

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το να ζητήσεις να δουν το βίντεο και να το κατανοήσουν τα γομάρια της Σουπερλίγκας είναι -δυστυχώς- ύβρις.
Η διαφορά, που μας χωρίζει από τον πολιτισμό, είναι χαώδης...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΓΑΥΡΟΥΣ

2012-02-04T00:01:00.001+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΟΛΕΓΚ ΠΡΟΤΑΣΩΦ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΖΙΟΒΑΝΙ ΣΙΛΒΑ ΝΤΕ ΟΛΙΒΕΙΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥΣ!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1996

2012-02-04T00:00:00.001+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 3-1

Με δύο φάουλ-γκολ του Ίλια Ίβιτς και μία γκολάρα του Αντρέι Γιουσκόβιακ.

ΤΕΤΡΑΣ Η ΞΑΚΟΥΣΤΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

2012-02-03T23:40:00.001+02:00

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΠΑΙΖΕΙ Η ΤΕΤΡΑΣ Η ΞΑΚΟΥΣΤΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΑΝΕΣΤΟΣ ΔΕΛΙΑΣ

ΤΟ ΚΟΥΤΣΑΒΑΚΙ

Βρε μάγκα το μαχαίρι σου
για να το κουσουμάρεις
πρέπει να έχεις την ψυχή,
φιγουρατζή, καρδιά για να το βγάλεις

Αλλού να πας, φιγουρατζή,
να κάνεις τη φιγούρα
γιατί κι εγώ φουμάρισα,
φιγουρατζή, κι έχω τρελή μαστούρα

Σ’ τό ’πα να κάτσεις φρόνιμα
γιατί θα σε τσακίσω
θα ρθω με το κουμπούρι μου,
φιγουρατζή, και θα σε ξεφτιλίσω

Σε μένα δεν περνάν αυτά
και κρύψε το σπαθί σου
γιατί μαστούρης θα γινώ,
φιγουρατζή, και θά ’ρθω στο τσαρδί σου

Στίχοι & μουσική: Ανέστος Δελιάς.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ...

2012-02-03T16:46:00.001+02:00

... που γίνεται σήμερα 104 ετών.

ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΗΣ ΜΠΟΚΑ ΤΖΟΥΝΙΟΡΣ

2012-02-03T01:27:00.005+02:00

Famosos que son hinchas de Boca

Accardi, Gimena (actriz)
Acuña, "Tigresa" (boxeadora)
Agostini, Daniel (cantante)
Aimar, Pablo (futbolista)
Aldana, Cristian (musico)
Alé, Matias (actor)
Aliverti, Eduardo (periodista)
Ansaldi, Connie (conductora)
Ardohain, "Pampita" (modelo)
Arevalo, Martin (periodista)
Arias, Ronnie (conductor)
Arjona, Ricardo (cantante)
Asis, Jorge (escritor, politico)
Ayos, Monica (actriz)
Awada, Alejandro (actor)

Baggio, Roberto (ex futbolista italiano)
Baleirón, Juanchi (cantante de Los Pericos)
Ballesteros, Sandra (actriz)
Balli, Marixa (vedette)
Banderas, Antonio (actor)
Barilari, Adrian (cantante)
Barreiro, Dolores (modelo, conductora)
Barreto, Gisela (actriz)
Belloso, Carlos (actor)
Benitez, Rafael (director tecnico del Liverpool inglés)
Bergara Leuman, Eduardo (periodista)
Bernasconi, Lara (modelo)
Biasatti, Santo (periodista)
Biral, Telma (actriz)
Blanc, Guillermo (periodista)
Bocca, Julio (bailarin)
Bonadeo, Gonzalo (periodista)
Bonelli, Cecilia (modelo)
Borges, Lucas (rugbier)
Brieva, Dady (humorista, conductor)
Bruno, Daniela (periodista)
Bush, Jenna y Barbara (hijas del presidente de USA)

Cafiero, Antonio (politico)
Callejon, Maria Fernanda (ex gatazo)
Calleri, Agustin (tenista)
Calvo, Carlos (actor)
Camisani, Matias (modelo, musico)
Canosa, Viviana (periodista, conductora)
Cantilo, Fabiana (cantante)
Caparrós, Martin (periodista)
Capristo, Ximena (gatazo, ex gran hermano)
Carca (musico)
Carna (humorista)
Carrera, Mariano (boxeador)
Carrizo, Antonio (locutor, periodista)
Carrizo, "Caramelito" (conductora)
Casán, Moria (conductora, actriz)
Castiglione, Sofía Gala (actriz)
Castro, Cristian (cantante)
Castro, Jorge (boxeador)
Castro, Luciano (actor)
Cattaneo, Hernan (dj)
Chela, Juan Ignacio (tenista)
Cherutti, Miguel Angel (humorista)
Cherri, Agustina (actriz)
Cianciarullo, Flavio (musico)
Ciavarella, Catriel (baterista de Divididos)
Cipolatti, "Pipo" (musico)
Coggi, Juan Martin (boxeador)
Cohen, Karin (periodista)
Colombo, Felipe (actor)
Conti, Gustavo (ex gran hermano)
Coppola, Francis Ford (director)
Corona, Jorge (humorista)
Coudet, Eduardo (ex futbolista)
Coustarot, Teté (conductora)
Crucet, Lia (bailantera, gato)
Cúper, Hector (director tecnico)
Curuchet, Juan (ciclista, medallista olimpico)
Cyrulnik, Jimena (conductora, modelo)

Damon, Matt (actor)
Davids, Edgar (futbolista)
Day Lewis, Daniel (actor de Hollywood)
De la Puente, Eduardo (conductor, periodista)
De la Rua, Fernando (ex presidente)
Decaro, Sebastian (actor)
Del Boca, Andrea (actriz)
Del Potro, Juan Martin (tenista)
Di Natale, Juan (conductor)
Di Palma, Marcos (automovilista)
Diaz, Julieta (actriz)
Dolina, Alejandro (locutor)
Dorio, Jorge (periodista)
Duplaá, Nancy (actriz)

Fantino, Alejandro (locutor, conductor, periodista)
Farias, Ernesto (futbolista)
Fassi, Natalia (modelo)
Feinmann, Eduardo (periodista)
Fernandez Lobbe, Juan (rugbier)
Fernandez Lobbe, Ignacio (rugbier)
Ferrigno, Lou (actor)
Fidalgo, Carlos (periodista)
Fidalgo, Laura (bailarina, actriz)
Fontanet, Patricio (cantante)
Formento, Jorge (periodista)
Frigerio, Andrea (conductora)

Galán, Lucia y Joaquin (cantantes)
Galmarini, Martin (futbolista)
Ganceo, Leonel (ex futbolista)
Garcia, Erica (cantante)
Garmaz, Ante (personaje de la moda)
Garnero, Daniel (ex futbolista)
Gastaldi, Valeria (cantante)
Gatusso, Gennaro (futbolista)
Gelblung, Chiche (periodista)
Gendler, Sergio (periodista)
Gianola, Fabian (actor, conductor)
Giordano, Roberto (peluquero)
Giunta, Ana María (actriz)
Granados, Osvaldo (periodista, economista)
Guarani, Horacio (musico)
Guercio, Eliana (gatazo)
Guerra, Juan Luis (cantante)
Guzmán, Oscar (actor)

Henry, Thierry (futbolista)
Heredia, Victor (cantante)
Hirsig, Santiago (futbolista)
Hortal, "Bahiano" (cantante)

Iribarren, Javier (futbolista)
Iucht, Roman (periodista)

Jairo (cantante)
Jaite, Martin (ex tenista)
Jaitt, Natacha (hiper gatazo)
Juanse (cantante)

Klipan, Andres (periodista)
Kloosterboer, Marcela (actriz)
Kravitz, Lenny (musico)
Kusnetzoff, Andy (conductor)

Lafauci, Jorge (periodista)
Landrú (humorista gráfico)
Lapegue, Sergio (periodista)
Larry de Clay (humorista, politico)
Lavie, Raul (cantante)
Ledesma, Christian (automovilista)
Lee, Spike (director)
Leto, Roberto (periodista)
Lezcano, Pablo (cantante)
Lizarazu, Hilda (cantante)
Lopez, Claudio (futbolista)
Lozano, Veronica (periodista, conductora)
Lufrano, Rosario (periodista)

Malosetti, Javier (musico)
Mandelbaum, Fanny (periodista)
Marcovsky, Pablo (conductor)
Martin, Ricky (cantante)
Martinez, Andres "Ciro" (cantante de Los Piojos)
Martinez, Mariano (actor)
Masetti, Cesar y Monica (periodistas)
Mendizabal, "Pichuqui" (periodista)
Mihanovich, Sandra (cantante)
Milanesio, Marcelo (ex basquetbolista)
Montero, Leo (conductor)
Morena, Cris (actriz, conductora, productora)
Morgado, Claudio (actor, politico)
Motta, Rodolfo (director tecnico)

Nadal, Rafael (tenista)
Netto, Carlos (futbolista)
Noble, Ivan (cantante)
Nosiglia, Enrique (politico)

Oakenfold, Paul (dj)
Oreiro, Natalia (actriz)
Orellano, Claudio (locutor, periodista)
Ortega, Sebastian (actor)
Ortelli, Guillermo (automovilista)

Pagani, Horacio (periodista)
Palacios, Marcelo (periodista)
Palavecino, Jorge (cantante)
Palmiero, Flavia (conductora)
Paluch, Ariel (periodista, locutor)
Panam (ex gatazo)
Papaleo, Carolina (actriz)
Pastorutti, Soledad (cantante)
Pauls, Gaston (actor)
Pelé (ex futbolista)
Pereyra, Luciano (cantante)
Perez Volpin, Debora (periodista)
Pergolini, Mario (conductor, locutor)
Pertussi, Ciro (cantante, musico de Attaque 77)
Petinatto, Homero (periodista)
Pichot, Agustin (rugbier)
Piersimone, Mauricio (futbolista)
Polliti, Andrea (conductora)
Porto, Sebastian (motociclista)
Posca, Fabio (actor)
Pradon, Alejandra (gatazo)
Puerta, Mariano (tenista)

Ripoll, Diego (periodista)
Rito, Maria Eugenia (gatazo)
Rocasalvo, Susana (conductora, periodista)
Rojas, Jorge (cantante)
Rojas, Sabrina (gatazo)
Rolon, Gabriel (piscologo de RSM)
Ronaldinho (futbolista)

Sabina, Joaquin (cantante)
Saenz, Dalmiro Antonio (escritor)
Salinas, Luis (musico)
Salomón, Beatriz (ex gatazo)
Sanchez, Carlos (humorista)
Santillán, "Tota" (conductor)
Sardelli, Patricio (cantante de Airbag)
Sasturain, Juan (escritor, periodista)
Serrat, Joan Manuel (cantante)
Scioli, Daniel (politico)
Silva, Juan Manuel (automovilista)
Sofovich, Gerardo (productor, director, conductor)
Solari, "Indio" (cantante)
Soriano, "Pepe" (actor)
Sosa, Mercedes (cantante)
Soto, Facundo (cantante de Guasones)
Souto, Martin (periodista)
Stegman, Millie (actriz)
Stoichkov, Hristo (ex futbolista)
Suar, Adrian (actor, director, productor)

Telerman, Jorge (politico)
Tinayre, Marcela (conductora)
Toma, Miguel Angel (politico)
Torres, Diego (cantante)

Valeri, Diego (futbolista)
Valenzuela, Maria del Carmen (actriz)
Varano, Veronica (conductora)
Varsky, Juan Pablo (periodista)
Velez, Nazarena (gatazo, conductora)
Ventura, Any (conductora)
Vera, Lisa (cantante)
Viale, Ignacio (productor)
Vilanova, Andres (baterista de Carajo)
Vilanova, Miguel "Botafogo" (musico)
Viloni, Vicente (luchador)
Volpato, "Chino" (comediante)
Von Quintiero, "Zorrito" (musico)

Weich, Julian (conductor)
Williams, Robbie (cantante)
Winograd, Jacobo (vividor de los medios)

Yan, Romina (actriz)
Yankilevich, Gustavo (productor)

Zlotogwiazda, Marcelo (periodista)
Zorrilla, "China" (actriz)

ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ ΣΤΡΑΤΟ ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗ

2012-02-03T00:04:00.000+02:00

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

Η ΨΕΥΤΟΦΙΛΙΑ

Όλος ο κόσμος τώρα δουλεύει μηχανές
κι αν κάνεις το κορόιδο, σού κάνει πιο πολλές

Σου κάνουνε το φίλο μπροστά μηχανικά
και πίσω σου σε βρίζουν κρυφά και μυστικά

Ψεύτικα σου μιλούνε μηχανικά γελούν
κακό για να σου κάνουν μονάχα προσπαθούν

Μην έχεις μπιστοσύνη ούτε και σ' αδελφό
γιατί κι αυτός κρυφά σου, σου θέλει το κακό

Στελλάκης: Γειά σου, Στράτο!
Στράτος: Γειά σου, Στελλάκη μου!

Στίχοι: Στελλάκης Περπινιάδης.
Μουσική: Δημήτρης Σέμσης.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1985 ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΑΡΤΟΝ ΜΠΟΥΚΟΒΙ

2012-02-02T00:01:00.002+02:00

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

JOHANNES BRAHMS: UNGARISCHER TANZ Nr. 2 d-moll.

Στο πιάνο ο Alfons και ο Aloys Kontarsky.

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΑΙ...

2012-02-01T02:16:00.002+02:00

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΑΙ...

ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΗ ΖΑΝ ΜΟΡΩ

2012-01-31T21:20:00.002+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η JEANNE MOREAU: LE TOURBILLON

ΜΠΡΑΒΟ, ΚΟΡΙΤΣΙΑ!

2012-01-30T21:19:00.005+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 3-2

Τα σετ: 23-25, 25-15, 14-25, 25-20, 15-8.

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΑΥΡΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

2012-01-30T13:22:00.000+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ

ΘΑ ΣΠΕΙΡΩ ΚΗΠΟΥΣ ΜΑΓΙΚΟΥΣ

Για όλους τους μοναχικούς
που πλάι μου περνάνε
για όλους τους αναρχικούς
που ζούνε όπως-όπως
θα σπείρω κήπους μαγικούς
πουλιά να κελαηδάνε
γιατί στην πόλη τούτη εδώ
δεν μας αντέχει ο τόπος

Για όλους τους αδύνατους
που δεν τολμούν να ζήσουν
και κρύβουνε την πείνα τους
για γέλιο και κορμί
θα σπείρω κήπους μαγικούς
να παν’ να κατοικήσουν
για την ζωή που χάσανε
να βρουν μιαν αφορμή

Για όλους τους απόκοσμους
που καίνε τα όνειρά τους
και φτιάχνουνε μικρόκοσμους
να ζούνε σα σκιές
θα σπείρω κήπους μαγικούς
τα βράδια να τα λένε
να βρούνε και να ζήσουνε
του κόσμου τις χαρές

Μουσική-ερμηνεία: Θανάσης Γκαϊφύλλιας.
Στίχοι: Αντώνης Παπαϊωάννου.
Δίσκος: Βραδιάζει 1991.
Παραγωγή: Κύτταρο Κομοτηνής - Θανάσης Γκαϊφύλλιας.
Φωνητικά: Λία Τζιαμπάζη.

ΕΧΟΥΝ ΛΑΛΗΣΕΙ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ

2012-01-30T10:41:00.003+02:00

Περιβόλια και τα δύο πρωτοσέλιδα. Ποιό είναι το ... "καλύτερο";

ΗΡΘΕ!... ΗΡΘΕ!!... ΗΡΘΕ!!!...

2012-01-29T23:05:00.005+02:00

Αντιγράφω από το sport24.gr.

Δύο ημέρες πριν από το τέλος της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου οι ιθύνοντες της pειραικής ομάδας αποφάσισαν να βάλουν ένα τέλος στα μεταγραφικά σενάρια, ξεκαθαρίζοντας πως δεν θα υπάρξει άλλη προσθήκη στο ρόστερ τους.
Συγκεκριμένα οι "ερυθρόλευκοι" εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους στο υπάρχον υλικό και θεωρούν πως είναι ικανό να τα καταφέρει τόσο στις εγχώριες, όσο και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Άλλωστε οι ποδοσφαιριστές του Ερνέστο Βαλβέρδε φαίνεται πως ξεφεύγουν από την κακή αγωνιστική τους κατάσταση και σε συνδυασμό με τις επιστροφές των τραυματιών, οι επιλογές θα αυξηθούν και η ομάδα θα δυναμώσει κι άλλο εντός αγωνιστικών χώρων.
Στην Πλατεία Αλεξάνδρας, θεωρούν μάλιστα πως μεταγραφή είναι και η επιστροφή του αναγεννημένου Ντιόγκο, ο οποίος είναι από τους καλύτερους σε όσα ματς έχει αγωνιστεί, αλλά και οι Ρόι Κάρολ και Τζαμέλ Αμπντούν. Ο Αλγερινός μάλιστα ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης κόντρα στον Εργοτέλη και ήταν εντελώς άδικο πως αποδοκιμάστηκε.
Ο πρώην άσος της Καβάλας βρίσκει σιγά σιγά τα πατήματά του στον Πειραιά, αποκτά αυτοπεποίθηση και παιχνίδι με το παιχνίδι είναι όλο και καλύτερος. Γι' αυτό και στην διοίκηση του Ολυμπιακού θεωρούν πως κακώς ακούει αποδοκιμασίες στα τελευταία ματς.
Όπως και νά 'χει, το σημαντικό είναι πως στον Ολυμπιακό αποφάσισαν να μην προχωρήσουν σε μεταγραφές και να πορευτούν στην υπόλοιπη σεζόν με τους παίκτες που έχουν ήδη στο ρόστερ τους. Αν η απόφασή τους είναι σωστή, ο χρόνος θα το δείξει...

Κατόπιν τούτων ήρθε τελικώς, όπως αναμενόταν, ο νιγηριανοχιλιανός παιχταράς Miamandra Arjidia, που λέγαμε από προχτές. Γι' αυτό ανάψαμε και τον πολυέλαιο!

Καλωσόρισες, παιχταρά!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΜΑΡΚΟΣ

2012-01-29T18:06:00.001+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ

ΜΑΡΟΚΟ

Με μια βαρκούλα ψαριανή
μια νύχτα με σορόκο,
θε να 'ρθω αραπίνα μου
ν' αράξω στο Μαρόκο,

Εσένανε μέσ' τη βάρκα μου
θα πάρω για παρέα,
και θα τραβήξουμε τα δυο
γραμμή για τον Περαία

Για σένα στην Αθήνα μας
πιο πάνω στο Παγκράτι,
με δώδεκα πατώματα
θα χτίσω ένα παλάτι

ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ

2012-01-29T01:36:00.007+02:00

Ο φιλαναγνώστης Θεόδωρος Πέππας (με κονιάκ σε σέικερ!), ο γιός του Θάνος, και εγώ. Ήταν και ο Βασίλης Τσαπατσάρης, αλλά δεν τον βγάλαμε φωτογραφία. Έκανε και λίγο κρύο...

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ 3-0

2012-01-28T23:02:00.005+02:00

Νικήσαμε πιο δύσκολα από ό,τι δείχνει το τελικό σκορ. Όλα τα γκολ στο δεύτερο ημίχρονο από τους Μάρκο Πάντελιτς, Όλαφ Μέλμπεργκ και Γιάννη Φετφατζίδη (γκολάρα). Με αντίπαλους τα τσεκούρια του Εργοτέλη καταφέραμε, παρά τη μέτρια απόδοσή μας και παρά τη σωρεία χαμένων ευκαιριών, να νικήσουμε. Ο Κάκος το πάλαιψε, αλλά δεν του βγήκε.

Τα γκολ του αγώνα στη διεύθυνση:
http://youtu.be/uQ1S8gOpPQE

Η ομάδα περνάει βαθιά κρίση εδώ και πολύ καιρό, και λύση δεν φαίνεται στον ορίζοντα, σύγγαυροι.

ΡΟΜΑΙΝ ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ

2012-01-28T14:50:00.009+02:00

Ο σύγγαυρος Τάσος Κασνέσης "ξαναχτύπησε"! Μας προμήθευσε φωτογραφίες του μεγάλου άσου μας Ρομαίν Αργυρούδη με τη φανέλλα του Θρύλου, με τη φανέλλα της Λανς και με πολιτική ενδυμασία πριν από λίγα χρόνια. Στις φωτογραφίες βλέπουμε τον Ρομαίν μαζί με τους Υβ Τριαντάφυλλο και Νίκο Γιούτσο. Η φωτογραφία, όπου σκοράρει ο Αργυρούδης, είναι από τη νίκη μας επί του Πανιωνίου με 4-1.

Ευχαριστώ πολύ, Τάσο.

ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

2012-01-28T00:10:00.007+02:00

ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΕΧΟΥΝ ΛΑΛΗΣΕΙ

2012-01-27T10:58:00.005+02:00

Όλο το πρωτοσέλιδο έχει πλάκα, αλλά η "χοντρή" πλάκα είναι κάτω-κάτω στη σελίδαα, εκεί με τα ψιλούλικα γραμματάκια, όπου τα κοντά κοθώνια αποδεικνύουν ότι ο ΠΑΟ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα.

Αφήνω εκείνο το -πάνω-πάνω"- φριχτό "μετά πάσης επισημότητας"! Σκυθική η αισθητική τους, που θέλουν να μας παραστήσουν και τους λόγιους, τρομάρα τους. Ή "μετά πάσης επισημότητος" ή "με κάθε επισημότητα" - διαλέχτε, βιδέλα!

Το "κουπάτος" -παρακάτω- ας μείνει ασχολίαστο... Εκτός και αν εννούν "Καφέ Λουμίδη" κουπάτο, οπότε έχει καλώς: μιλούν για το καφενείο τους.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ

"Πωπώ σκόνη που σηκώνουμε, ρε μεγάλε!" είπε το μυρμήγκι που είχε καθήσει στη ράχη ενός ελέφαντα που έτρεχε.

ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΔΥΣΚΟΛΟ

2012-01-27T10:55:00.002+02:00

O βαρβάτος Miamandra Arjidia τί κάνει τον δύσκολο, αφού στο τέλος θα τον πάρουμε;! Άει, σιχτίρ πια!

ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ

2012-01-26T01:46:00.004+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 4-0

2012-01-25T23:51:00.003+02:00

Συμπαθητική μπαλλίτσα παίξαμε. Το σκορ ξεγελάει. Νικήσαμε εύκολα μεν, αλλά δεν παίξαμε τόσο φοβερά, όσο λέει η "τεσσάρα". Σκόραραν οι Πάντελιτς (2), Ντιόγκο και Αμπντούν.

ΑΥΤΟΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ

2012-01-25T09:44:00.003+02:00

Οι πληροφορίες μου από το Κέιπ Τάουν λένε ότι θα πάρουμε τον νιγηριανοχιλιανό άσο Miamandra Arjidia. Δεν είναι μόνο έξω δεξιά, αλλά παίζει στην ανάγκη και στόπερ. Άμα λάχει και πεινάσει η ομάδα, φτιάχνει και μακαρονάδες με ξινόχοντρο τραχανά και σως από χουρμάδες. Δεν καθαρίζει παπούτσια, αλλά κάθεται ήσυχος στον πάγκο και δεν δημιουργεί κλίκες στα αποδυτήρια. Είναι νέος, καλός, φτηνός κι έχει μάνατζερ τον Ιμπάνιεθ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΘΡΥΛΙΚΕ ΜΠΟΤΣΙΝΙ!

2012-01-25T00:01:00.003+02:00

Feliz cumpleaños, Ricardo Enrique Bochini!

Ένα βιντεάκι μου αφιερωμένο στον θρυλικό Ρικάρδο Ενρίκε Μποτσίνι, τον "Μάγο" της Ιντεπεντιέντε, που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1954.

ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

2012-01-24T11:19:00.004+02:00

Θεόδωρος Πέππας, Στράτος Σωτρίνης, Βασίλης Τσαπατσάρης, Μίλτος Βασιλείου, Νίκος Μαυρωνάς, Γιώργος Κεντρωτής, Χρίστος Πιππίνης, Γιώργος Ρούσης και Ηλίας Μπαζίνας.

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΟΚΚΙΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

2012-01-24T09:31:00.032+02:00

Η εκδήλωση των Θρησκευόμενων Κόκκινων Επιστημόνων στην ιστορική Λέσχη του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Ήμασταν σχεδόν όλοι εκεί - εκεί ήσαν και οι λίγοι που ... έλειψαν! Χάρις στις άοκνες προσπάθειες του Γιώργου Ρούσση και της Όλγας Νικολαΐδου, που τα είχαν ετοιμάσει όλα στην εντέλεια, ζήσαμε μιαν αληθινή ερυθρόλευκη ολυμπιακή βραδιά ποδοσφαίρου και πολιτισμού. Εκτός από τους δύο προαναφερθέντες μίλησαν στην εκδήλωση ο δικός μας Χρίστος Κίττας, ο Διονύσης Ελευθεράτος, ο Πέτρος Κόκκαλης και ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, που -πρέπει να το πούμε αυτό- έκλεψε τη βραδιά.
Πάντα τέτοια, σύγγαυροι

ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΘΡΥΛΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ

2012-01-24T00:01:00.007+02:00

Αχιλλέας Γραμματικόπουλος

Παναγιώτης Κορωναίος

Κώστας Τερεζάκης

Αλέκος Χρυσαφόπουλος

Μιχάλης Λεκκός

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΚΑΡΛΟΣ ΓΑΡΔΕΛ: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΓΚΟΛ

2012-01-23T18:05:00.001+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLOS GARDEL

MI PRIMER GOL

En la cancha de mi vida
quise yo tantear mi suerte
y me puse los colores
de esperanza que soñé;
intenté una gambeta,
pero con tu gran defensa
me parastes (sic) propiamente
cuando nada había nada que hacer.
No me intimidé por eso
y al junarte bien un claro
en la valla de tus ojos
levanté el tiro final
y otra vez que estaba solo
el referee de tu viejo
justamente cerca e tu arco
sonó el silbato de orsay .
Si profesional te has hecho
de tu amor de prepotencia,
no me caches si es que chingo,
que soy un pobre amateur.
Pero dejá que me asiente
a la redonda de tu alma,
que voy a firmar contrato
en el libro del querer.
Cuando mi línea ligera
te trabaje de entusiasmo,
a fuerza de mucho tino
te consiga dominar;
y yo al sentir que me alientan
los hinchas del sentimiento
le costará a tu defensa
mi avance desbaratar.
Y ya verás cuando entre un fuego
al latir del wing izquierdo
que, con un centro a mi labia,
te acorrále en un rincón;
ni el foul de tus intenciones
podrá evitar la caída
cuando en la red de tus labios
te acomode el primer gol.
Yo sé que me estás cachando
al campanear mi jugada
y al ver que me pongo loco
shotiando sin dirección
yo sé que sin darte cuenta
te vas a encontrar mariada,
cuando te esté peloteando
al arco del corazón.

Στίχοι: Alejandro Fattorini.
Μουσική: Horacio Pettorossi / Miguel Bonano.
Τάνγκο του 1933.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΟΚΚΙΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

2012-01-23T16:12:00.001+02:00

ΜΑΡΤΟΝ ΜΠΟΥΚΟΒΙ

2012-01-23T00:01:00.005+02:00

Ο Μάρτον Μπούκοβι με τον Μίμη Πλέσσα.

ΑΗΔΙΕΣ

2012-01-22T23:51:00.000+02:00

Με όλο τον σεβασμό μου στον Σάββα Θεοδωρίδη, δεν μπορώ -αφού διάβασα τί είπε- παρά να σημειώσω ότι λέει ΑΗΔΙΕΣ. Ιδού:

Ο Ολυμπιακός όπως έχει μάθει να κερδίζει τα πάντα, έτσι έχει μάθει και να χάνει. Συγχαρητήρια στην Ξάνθη, που δεν φταίει σε τίποτα για το σημερινό έγκλημα κατά του Ολυμπιακού. Αυτό ήταν το 7ο συνεχόμενο έγκλημα. Για όλα φταίει ο Πιλάβιος και η ΚΕΔ που θέλει να δώσει το πρωτάθλημα στους ανύπαρκτους. Ο κ. Μαρινάκης δεν αξίζει να επενδύει τα λεφτά του σε αυτό το πρωτάθλημα γιατί επενδύοντας στον Ολυμπιακό αναβαθμίζει και όλο αυτό το πρωτάθλημα. Ας τα δίνει στους απόρους καλύτερα.

Ω, ΜΗ ΜΕ ΞΥΠΝΑΤΕ! Ω, ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΩΣ ΧΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΚΡΙΝΗ ΜΠΑΛΛΙΑ!

2012-01-22T21:37:00.003+02:00

Εδήλωσε ο Ερνέστο Βαλβέρδε:
«Σήμερα χάσαμε, αλλά η αλήθεια είναι ότι πιστεύουμε πως κάναμε ένα καλό παιχνίδι. Είναι δύσκολο να παραδεχτούμε ότι δεν πήραμε έναν βαθμό μετά από τόσες ευκαιρίες. Η Ξάνθη βρίσκεται σε καλή φάση, αλλά δεν μας απείλησε. Είναι περίεργο που επιστρέφουμε με μηδέν βαθμούς. Στο πρώτο ημίχρονο πιστεύω ότι είχαμε σε αρκετά μεγάλο βαθμό τον έλεγχο της μπάλας. Ελέγχαμε τις αντεπιθέσεις της Ξάνθης, η οποία προσπάθησε έτσι να καταφέρει κάποια πράγματα. Στο Β' μέρος κάναμε ευκαιρίες και είναι πολύ δύσκολο να δεχθούμε ότι χάσαμε το ματς. Πιστεύω ότι κι εμείς είχαμε αρκετές ευκαιρίες για να πάρουμε έστω τον βαθμό. Μέσα στο 2012 είναι το καλύτερό μας παιχνίδι, παρόλα αυτά χάσαμε από μία μακρινή μπαλιά και με μικρή απειλή από την Ξάνθη. Πρέπει να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια του αντιπάλου, που κάνει μία καλή σεζόν.»

Είδαμε ένα άγχος στις κινήσεις των παικτών. Μπορεί να διορθωθεί η κατάσταση ενόψει των επόμενων αγώνων;
«Η αλήθεια είναι ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, ειδικά όταν μένουμε πίσω στο σκορ. Παίζουμε με μεγάλη βιασύνη. Όσο ήταν το σκορ 0-0, είχαμε τον έλεγχο και μπορούσαμε να το παλέψουμε. Όταν είδαμε τον χρόνο να ξεφεύγει, τα πράγματα έγιναν πιο νευρικά. Παρόλο που είχαμε τον χρόνο να διορθώσουμε τα πράγματα, αυτό δεν έγινε. Είναι αλήθεια πώς όταν μένουμε πίσω στο σκορ και το γκολ δεν έρχεται, αρχίζουν οι παίκτες να παίζουν πολύ βιαστικά και αυτό μας κάνει να είμαστε νευρικοί. Αυτό προέρχεται ότι είμαστε πίσω στη βαθμολογία και δεν πρέπει να χάσουμε άλλους βαθμούς.»

Στο πρώτο μέρος ο Ολυμπιακός είχε εμφανές πρόβλημα στο να δημιουργήσει κλασική φάση. Οφείλεται στις απουσίες των Τζιμπούρ και Μιραλάς;
«Η αλήθεια είναι ότι έλειπαν δύο πολύ σημαντικοί επιθετικοί για εμάς, όμως ακόμα και με την απουσία τους δημιουργήσαμε πολλές ευκαιρίες για να βάλουμε ένα γκολ. Δεν μας αρέσει να κοιτάμε τους παίκτες που δεν είναι εδώ. Και χωρίς αυτούς θα μπορούσαμε να σκοράρουμε.»

******************************

ΟΧΙ, ΔΕΝ (ΜΟΥ) ΦΤΑΙΕΙ Ο ΒΑΛΒΕΡΔΕ. ΑΥΤΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ. ΑΛΛΟΙ ΦΤΑΙΝΕ...

ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΘΥΜΗΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΩΣΟΥΜΕ ΥΣΤΕΡΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ

2012-01-22T21:23:00.006+02:00

Διαβάστε, σύγγαυροι, ένα τυχαίο πρωτοσέλιδο "δικιάς" μας εφημερίδας, που είδε το φως του κόσμου πριν από λίγο καιρό, και γελάστε! Και αφού γελάσετε αφθόνως, ρίχτε μετά όσα μπινελίκια αγαπάτε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση - αλλά, προς Θεού, όχι προς τον αγαθό εκείνον Σίντνεϋ Γκοβού, που ένα ουισκάκι έπινε και δεν ευθύνεται για τίποτα! και προσοχή! Τα βαριά ονόματα δεν είναι 10 - είναι 12! Και ανάμεσά τους και το "Μεγάλο Κόλπο"... (Ρε, δεν απαυτωνόμαστε λέω εγώ καλύτερα!...)

ΑΜ, ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΑΣ! ΑΥΤΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ. ΑΛΛΟΙ ΦΤΑΙΝΕ...

2012-01-22T20:36:00.004+02:00

Διαβάζω στο gavros.gr:

Αυτό που σχολίαζαν οι ερυθρόλευκοι είναι ότι: «Υπάρχει αλλοίωση του πρωταθλήματος, για μία ακόμα φορά ένα ακόμα ματς. Από την ΚΕΔ και την ΕΠΟ δίνουν αγώνα για να μην πάρει ο Ολυμπιακός το πρωτάθλημα. Σε ένα ματς που ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος, αλλά άτυχος, δεν μας δόθηκε η ευκαιρία από τον Κωνσταντινέα, ούτε καν το δικαίωμα να διεκδικήσουμε τον βαθμό της ισοπαλίας. Ο Κωνσταντινέας καταδίκασε και πάλι τον Ολυμπιακό, όπως είχε συμβεί στο παιχνίδι με την ΑΕΚ. Τον Κωνσταντινέα τον καλούμε να μην ασχολείται με την διαιτησία, αλλά να επιστρέψει στον φούρνο του. Αυτό είναι το καθαρό ποδόσφαιρο που θέλουν; Να μας το πούνε αν δεν θέλουν στο ποδόσφαιρο επενδυτές και ομάδες με υγεία ή αν θέλουν διαλυμένους συλλόγους κι αυτούς που περιμένουν τον Αλαντίν να τους σώσει».

********************************

Η ταπεινωτική ήττα του Θρύλου στην Ξάνθη ας μην πέσει στις πλάτες του Κωνσταντινέα. Είναι εύκολη και καθόλου γαύρικη δικαιολογία. Είναι -να το πω ευθέως- για να ρίχνουμε εμείς οι ίδιοι στάχτη στα μάτια μας. Για να εξηγούμεθα: το ξέραμε ότι ο Κωνσταντινέας θα κάνει τη δουλειά του. Επαναλαμβάνω: ΤΟ ΞΕΡΑΜΕ. Το ξέραμε και ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΠΕΙ. Γιατί, λοιπόν, κατηγορούμε κάποιον ότι έκανε τη δουλειά του, αφού το γνωρίζαμε και περιμέναμε να την κάνει;
Τα πράγματα είναι πολύ απλά, σύγγαυροι: Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΑΣ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ. ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί. Και, αφού η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι αρνητική, το δεύτερο και τελευταίο ερώτημα που τίθεται και που ζητάει επειγόντως απάντηση είναι τούτο το απλό: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ; Ας απαντήσει ο καθένας ό,τι νομίζει.

Θέλω να πω δυό λόγια μόνο: Οι "Κωνσταντινέες" δεν έλειπαν και στο παρελθόν. Και κάναν μεν καλά και ευσυνείδητα τη δουλειά τους, αλλά δεν φτούραγε. Και δεν φτούραγε, γιατί τους τη χάλαγε ο Θρύλος. Τώρα την κάνουν ομοίως καλά και ευσυνείδητα, αλλά ο Θρύλος δεν μπορεί να τους τη χαλάσει.
Και δεν μπορεί να τους τη χαλάσει γιατί -όπως έχει πει ο Ηλίας Μπαζίνας- ο Θρύλος από "ΜΑΡΚΟΣ" που ήταν έχει γίνει "Φοίβος". Σε όλα δε τα επίπεδα, σύγγαυροι! Σκίζεται η καρδιά μου που το γράφω, αλλά πείτε μου, όποιον θεό κι αν αγαπάτε: Είναι δηλώσεις ανθρώπων του Ολυμπιακού αυτές που παραθέτω στην αρχή;
Ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς, που ξέρω εγώ, είναι αλλιώς: δεν καταδέχεται ούτε να "κλαψομουνίζεται" ούτε να κάνει "αδερφίστικο" χιουμοράκι με φούρνους και με Αλλαδίνους. Επί τέλους, πού είναι ο Ολυμπιακός που μπαίνει μέσα στο γήπεδο και πατάει και λυώνει τον αντίπαλό του; Τον έχει δει κανείς; Αν το είχαμε κάνει σήμερα αυτό, κανείς δεν θα έλεγε κουβέντα και θα κάναμε χοντρή πλάκα στονόποιον Κωνσταντινέα.
Και ας μην το ρίξουμε πάλι στην ατυχία - από καμμία... μα από καμμία άποψη δεν μας τιμάει. Πόσες φορές θα μας φταίει η τύχη η δική μας (και, συνακολούθως, το φάρδος των άλλων);
Ή μήπως να το πάρουμε κι έτσι; - με τον παράγοντα "ατυχία" εννοώ. Έχεις, Θρύλε μου, 18 φορές τη δυνατότητα να σπρώξεις -απλώς να σπρώξεις- τη μπάλα στο αντίπαλο πλεχτό και δεν το κάνεις ούτε μία. Η Ξάνθη έχει μία φορά (άντε δύο φορές!...) τη δυνατότητα και μας το κολλάει. Και μετά όχι μόνο δεν τη λυώνουμε, αλλά τα βάζουμε και με τον καλό κύριο Κωνσταντινέα, επειδή έκανε τη δουλειά του, κι ας γνωρίζαμε εκ των προτέρων -το επαναλαμβάνω για να μην το ξεχνάμε- ότι θα την έκανε όσο καλύτερα μπορούσε. Είναι "ολυμπιακή" στάση αυτό; Αι, όχι, δεν είναι!

********************************

Προσπαθώ, σύγγαυροι, να συγκρατηθώ, αλλά δεν γίνεται. Μόλις διάβασα μια δήλωση του Σάββα Θεοδωρίδη και κόντεψα να σπάσω το πληκτρολόγιο από τα νεύρα μου. Άμα φτάνει και ο Θεοδωρίδης να λέει τις αηδίες που είπε, δεν μένει παρά να αποδεχθούμε το μοιραίο: ΑΛΛΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΕΧΟΥΜΕ ΤΩΡΑ - Ο ΠΑΛΙΟΣ (ΚΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ) ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ. Τις δηλώσεις του Θεοδωρίδη θα τις κρεμάσω λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ελπίζοντας να μου έχει γλυκαθεί λιγάκι ο θυμός. Τις δηλώσεις του Βαλβέρδε θα τις διαβάσω σε λίγο - δεν χρειάζεται να πάρω την πίκρα όλη μονοκοπανιά...
Δεν ξέρω πόσο είναι ο Βάζελος με τον Ατρόμητο - και ούτε με ενδιαφέρει. Θα δω το σκορ, όταν τελειώσει το ματς. Είναι κατάντημα, όμως, να παρακαλάμε να μας "σώσει" ο Ατρόμητος, λες κι είναι το "τζίνι" της ευτυχίας, όταν χλευάζουμε τους άλλους για τα αραβοκαμώματά τους. Θα το γράψω αμέσως παρακάτω με κεφαλαία γράμματα, όπως το σκέφτομαι εδώ και μήνες, και με τρώει, και μακάρι να πέσω έξω... μακάρι να διαψευσθώ... μακάρι να μου κοπεί η γλώσσα και το χέρι.
ΜΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ, ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΣΩΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΕΜΙΡΑΤΑ.

Θα τα πούμε και πάλι, πιό ύστερα.

ΧΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ...

2012-01-22T19:27:00.003+02:00

... Άλλο ένα κατόρθωμά μας... Χάσαμε 1-0 στην Ξάνθη.

Τα λέμε σε λίγο.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΟΚΚΙΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

2012-01-22T16:17:00.000+02:00

ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΙ ΚΙΚΚΙΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

2012-01-22T00:01:00.000+02:00

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ: ο πατέρας των Ανδριανοπουλαίων

ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ... ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

2012-01-21T17:21:00.002+02:00

ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Το έχω ξαναβάλει μεν, αλλά αυτή τη φορά επισημαίνω ότι η κυρία (που είναι παιχτούρα!) φοράει κόκκινα. Τα παρακάτω φιλμάκια, όμως, τα αναρτώ πρώτη φορά. Και είναι υπέροχα!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2010

2012-01-21T00:07:00.001+02:00

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-1

Με γκολ του Ματ Ντάρμπυσιρ.

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟ 1931 - ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ

2012-01-20T00:01:00.002+02:00

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΤΟ 1931

Επάνω: Τερεζάκης, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Γιώργος Ανδριανόπουλος, Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, Βασίλης Ανδριανόπουλος, Λεκκός.
Στη μέση: Κορωναίος, Πανόπουλος.
Κάτω: Σοφράς, Κουράντης, Γραμματικόπουλος.

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ ΜΗΤΣΙΕ, ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ!

2012-01-19T23:40:00.001+02:00

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ ΜΗΤΣΙΕ, ΜΕ ΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ ΣΟΥ!

Το πρωτότυπο: Ade ghamissou, colopaichnidho!
Η μετάφραση στα ελληνικά: Άγε δη βινείσθαι, πρωκτοπαίγνιον!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2010

2012-01-19T00:00:00.000+02:00

Σαν σήμερα, σε ηλικία 58 ετών, έφυγε από τη ζωή νικημένος από την επάρατο νόσο ο Χρήστος Χατζησκουλίδης, από τα κορυφαία σέντερ φορ των ελληνικών γηπέδων στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Μπορεί να μην είχε καμμία σχέση με τον Θρύλο, είχε όμως μεγάλη σχέση με τη μπάλλα. Πανύψηλος (1,90μ.) και μελαψός (γι' αυτό και το παρατσούκλι «Μαύρο Διαμάντι»), ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ όλων των εποχών στη Β’ Εθνική με 150 γκολ, δυο λιγότερα από τον Ηλία Χατζηελευθερίου.
Ο Χατζησκουλίδης έγινε γνωστός στον Ατρόμητο Πειραιώς, αλλά καθιερώθηκε ως γκολτζής το 1977, όταν πήρε μετεγγραφή στον Α.Ο. Αιγάλεω και έπαιξε την πρώτη σεζόν στην Α’ Εθνική πετυχαίνοντας 11 γκολ. Ήταν καταπληκτικός στον αέρα και είχε φοβερή ικανότητα να σκοράρει με κεφαλιές χάρη και στο "απίστευτο" εκτόπισμα του.
Την περίοδο 1981-82 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ Νότιου και Βορείου Ομίλου με 28 γκολ και την επόμενη χρονιά αρχισκόρερ Νότου με 24 τέρματα, επίτευγμα για το οποίο τιμήθηκε από τον ΠΣΑΠ. Έφυγε το 1985 από το Αιγάλεω (και έπαιξε ως τα 38 σε μικρότερες ομάδες, όπως η Νεάπολη, ο Ακράτητος, η Φλόγα Περιστερίου και η Αγία Ελεούσα.

ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

2012-01-18T00:08:00.000+02:00

ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

2012-01-17T21:18:00.004+02:00

Όχι, παιδί μου, "διέκοψέ το"! Όχι! Η προστακτική του αορίστου δεν παίρνει αύξηση. Ποτέ!

"Διάκοψέ το!" το λένε στα ελληνικά - ακόμα και αν χρεώσουμε το λάθος στον Βύντρα ή στον Σιμάο...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1999

2012-01-17T03:58:00.000+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΞΑΝΘΗ 3-1

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟ 1930

2012-01-16T00:01:00.002+02:00

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΤΟ 1930

Επάνω: άγνωστος, Γιώργος Ανδριανόπουλος, Βασίλης Ανδριανόπουλος, Πανόπουλος, Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, Τερεζάκης, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Τουλιάτος.
Κάτω: Γραμματικόπουλος, Σοφράς, Κουράντης, Βιολέτης, Λεκκός, Κοκκινάκης.

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΗΣΑΝ ΕΚΕΙ...

2012-01-15T14:44:00.013+02:00

... εγώ έμεινα στην Κέρκυρα λόγω φόρτου εργασίας και είδα το ματς στην "Κούλα". Στο Καραϊσκάκη ήταν ο γιός μου, αλλά δεν... "βγήκε" φωτογραφία.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2006

2012-01-15T00:02:00.002+02:00

15 Ιανουαρίου 2006

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 3-2

Προηγήθηκαν οι πράσινοι με πέτσινο πέναλτυ του Έκι Γκονζάλες στο 20΄. Ισοφάρισε ο Ριβάλντο στο 37΄. Στη φωτογραφία το δεύτερο γκολ του Ριβάλντο στο 58΄. Το 3-1 το έγραψε ο Μιχάλης Κωνσταντίνου στο 73΄ και μείωσε το σκορ σε 3-2 ο Φάνης Γκέκας.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2006

2012-01-15T00:01:00.000+02:00

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 3-2

Με δύο γκολ του Ριβάλντο και ένα του Μιχάλη Κωνσταντίνου.

ΦΕΪΓ ΒΟΛΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

2012-01-14T22:35:00.000+02:00

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ ΜΙΟΥΖ

2012-01-14T22:21:00.000+02:00

Αφιερωμένο στον Δημήτρη που φεύγει για την Αγγλία

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ MUSE

TIME IS RUNNING OUT

Ι think I'm drowning,
Asphyxiated,
I wanna break this spell,
That you've created.

You're something beautiful,
A contradiction,
I wanna play the game,
I want the friction.

You will be the death of me,
You will be the death of me.

Bury it,
I won't let you bury it,
I won't let you smother it,
I won't let you murder it.

Our time is running out,
Our time is running out,
You can't push it underground,
You can't stop it screaming out.

I wanted freedom,
Bound and restricted,
I tried to give you up,
But I'm addicted.

Now that you know I'm trapped sense of elation,
You'd never dream of,
Breaking this fixation,

You will squeeze the life out of me!

Bury it,
I won't let you bury it,
I won't let you smother it,
I won't let you murder it.

Our time is running out,
Our time is running out!
You can't push it underground,
You can't stop it screaming out,
How did it come to this?

You will suck the life out of me

Bury it
I won't let you bury it
I won't let you smother it
I won't let you murder it

Our time is running out
Our time is running out
You can't push it underground
You can't stop it screaming out
How did it come to this?
Ooooohh

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ 3-1

2012-01-14T21:55:00.002+02:00

Με αυτογκολ του Κόρμπου και δύο γκολ του Κέβιν Μιραλάς. Τέλος πάντων...

ΝΙΚΟΣ ΓΙΟΥΤΣΟΣ

2012-01-14T17:59:00.010+02:00

ΕΜΠΑΙΝΕ ΓΙΟΥΤΣΟ!

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1991

2012-01-13T00:05:00.001+02:00

ΑΕΚ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1-2

Με γκολ των Νίκου Τσιαντάκη και Γιώτη Τσαλουχίδη.